Art. 251. Wierzytelności w walucie obcej

Wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej wymagalności umieszcza się na liście po przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia ogłoszenia upadłości, a gdy takiego kursu nie było – według średniej ceny rynkowej z tej daty. Umieszczenie na liście wierzytelności w przeliczeniu na walutę polską nie powoduje przekształcenia zobowiązania wyrażonego w walucie obcej na zobowiązanie w walucie polskiej. Zaspokojenie wierzytelności w wykonaniu planu podziału następuje w walucie polskiej.

Komentarz do Art. 251.

Jeżeli wierzyciel ma wierzytelność wyrażoną w walucie obcej, na przykład w euro lub dolarach, umieszcza się ją na liście wierzytelności po przeliczeniu na walutę polską. Zasada ta obowiązuje niezależnie od tego, czy wierzytelność była już wymagalna, czyli czy nadszedł termin jej zapłaty. Przeliczenia dokonuje się według średniego kursu danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z dnia ogłoszenia upadłości. Jeżeli w tym dniu nie było takiego kursu, należy zastosować średnią cenę rynkową z tej daty. W ten sposób ustala się wartość, która zostanie wpisana na listę wierzytelności. Samo wpisanie wierzytelności na listę po przeliczeniu na walutę polską nie zmienia waluty pierwotnego zobowiązania. Oznacza to, że zobowiązanie nadal jest wyrażone w walucie obcej, mimo że na liście widnieje jego wartość w walucie polskiej. Jeżeli wierzytelność zostanie zaspokojona w ramach planu podziału, wypłata nastąpi jednak w walucie polskiej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wierzytelność

waluta obca

lista wierzytelności

średni kurs walut obcych

narodowy bank polski

plan podziału

waluta polska

Art. 250.Art. 252.