Art. 150. Obowiązek zgłoszenia wierzytelności

§ 1. Każdy wierzyciel upadłego, który chce uczestniczyć w czynnościach postępowania upadłościowego, do udziału w których niezbędne jest ustalenie wierzytelności, winien w terminie oznaczonym zgłosić sędziemu- komisarzowi swoją wierzytelność, chociażby była zabezpieczona hipoteką, zastawem lub w inny sposób albo chociażby nadawała się do potrącenia.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, wpisem w rejestrze statków lub prawem zatrzymania na rzeczach wchodzących w skład masy upadłości, w stosunku do których upadły nie jest dłużnikiem osobistym.

Komentarz do Art. 150.

Przepis określa obowiązek wierzyciela upadłego, który chce uczestniczyć w tych czynnościach postępowania upadłościowego, do których konieczne jest ustalenie wierzytelności. Taki wierzyciel powinien zgłosić sędziemu-komisarzowi swoją wierzytelność w oznaczonym terminie. Zgłoszenie dotyczy każdego wierzyciela, a więc nie zależy od tego, czy wierzytelność jest zabezpieczona albo może zostać przedstawiona do potrącenia.

§ 1 wyraźnie wskazuje, że obowiązek zgłoszenia obejmuje także wierzytelności zabezpieczone hipoteką, zastawem lub w inny sposób. Obejmuje również wierzytelności, które nadają się do potrącenia. Samo istnienie zabezpieczenia lub możliwość potrącenia nie wyłącza więc potrzeby zgłoszenia, jeżeli wierzyciel zamierza uczestniczyć w czynnościach wymagających ustalenia wierzytelności.

§ 2 rozszerza zastosowanie tej zasady na wierzytelności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, wpisem w rejestrze statków albo prawem zatrzymania na rzeczach należących do masy upadłości. Dotyczy to sytuacji, w której upadły nie jest osobistym dłużnikiem wierzyciela. Przepis obejmuje zatem także zabezpieczenia ustanowione na składnikach masy upadłości, mimo że odpowiedzialność osobista upadłego wobec danego wierzyciela nie została wskazana.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu udziału w określonych czynnościach postępowania z formalnym zgłoszeniem wierzytelności w wyznaczonym terminie. Zakres obowiązku obejmuje zarówno wierzytelności niezabezpieczone, jak i wskazane w przepisie szczególne przypadki zabezpieczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 149.Art. 151.