Art. 142. Obwieszczenie o zgromadzeniu wierzycieli

§ 1. Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli przez obwieszczenie, w którym wskazany będzie termin, miejsce i przedmiot obrad zgromadzenia.

§ 2. Obwieszczenie nastąpi przynajmniej na dwa tygodnie przed terminem zgromadzenia. Odpisy obwieszczenia będą doręczone w tymże czasie syndykowi, członkom rady wierzycieli i upadłemu.

§ 3. W razie odroczenia zgromadzenia sędzia-komisarz poda obecnym do wiadomości nowy termin i miejsce zgromadzenia; obwieszczenie nie będzie dokonane.

Komentarz do Art. 142.

Przepis określa sposób zwoływania zgromadzenia wierzycieli oraz zasady zawiadamiania osób związanych z postępowaniem. Za zwołanie zgromadzenia odpowiada sędzia-komisarz, który dokonuje tego przez obwieszczenie. W obwieszczeniu muszą znaleźć się trzy podstawowe informacje: termin, miejsce i przedmiot obrad. Dzięki temu wierzyciele oraz inne wskazane osoby mogą ustalić, kiedy i gdzie odbędzie się zgromadzenie oraz czego będą dotyczyć jego obrady.

Zgodnie z § 2 obwieszczenie powinno nastąpić przynajmniej na dwa tygodnie przed terminem zgromadzenia. W tym samym czasie odpisy obwieszczenia należy doręczyć syndykowi, członkom rady wierzycieli i upadłemu. Przepis rozróżnia więc ogólne obwieszczenie od doręczenia jego odpisów konkretnie wskazanym uczestnikom postępowania. Termin dwóch tygodni ma zapewnić odpowiedni czas na przygotowanie się do zgromadzenia.

§ 3 dotyczy sytuacji, w której zgromadzenie zostaje odroczone. W takim przypadku sędzia-komisarz podaje obecnym do wiadomości nowy termin i miejsce zgromadzenia. Ponowne obwieszczenie nie jest wtedy dokonywane. Oznacza to, że przy odroczeniu podstawowym sposobem przekazania zmienionych informacji jest zawiadomienie osób obecnych, bez uruchamiania procedury obwieszczenia przewidzianej dla pierwotnego terminu. Przepis porządkuje zatem zarówno pierwotne zwołanie zgromadzenia, jak i postępowanie w razie jego odroczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 141.Art. 143.