Art. 117. Sprzedaż rzeczy zastawionych i zatrzymanych

§ 1. Osoby, które mają w swoim władaniu rzeczy wchodzące w skład masy upadłości z tytułu prawa zastawu lub zatrzymania, obowiązane będą do przeprowadzenia sprzedaży tych rzeczy w drodze prawem przepisanej. Termin, w ciągu którego ta sprzedaż winna być przeprowadzona, wyznaczy sędzia-komisarz na wniosek syndyka. Jeżeli w wyznaczonym terminie sprzedaż nie będzie dokonana lub nie będzie możliwa, syndyk zażąda wydania tych rzeczy w celu ich sprzedaży.

§ 2. Rzecz, która nie jest we władaniu osoby, której przysługuje prawo zastawu lub zatrzymania, będzie sprzedana przez syndyka.

§ 3. O miejscu i terminie sprzedaży należy zawiadomić osoby, którym służy prawo zastawu lub zatrzymania, chyba że zwłoka grozi niebezpieczeństwem.

§ 4. Wchodzący w skład masy upadłości i znajdujący się we władaniu syndyka przedmiot zastawu rejestrowego będzie sprzedany w drodze licytacji publicznej według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji lub za zezwoleniem sędziego komisarza z wolnej ręki. Z osiągniętej ceny będą pokryte koszty sprzedaży, a następnie zaspokojone wierzytelności zabezpieczone zastawem rejestrowym ustanowionym na sprzedanych przedmiotach. Pozostała reszta dołączona będzie do masy celem podziału według przepisów prawa niniejszego o podziale funduszów masy. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 5. Niezależnie od tego, czy sprzedaży dokonuje syndyk, czy osoba uprawniona z tytułu prawa zastawu lub zatrzymania, cena uzyskana ze sprzedaży wchodzi w skład masy. Nie dotyczy to ceny uzyskanej ze sprzedaży przedmiotu zastawu rejestrowego.

Komentarz do Art. 117.

Przepis określa sposób sprzedaży rzeczy należących do masy upadłości, jeżeli znajdują się one w posiadaniu osoby, której przysługuje prawo zastawu albo zatrzymania, a także zasady sprzedaży przedmiotu zastawu rejestrowego.

Jeżeli taka osoba włada rzeczą, ma obowiązek przeprowadzić jej sprzedaż w sposób określony prawem. Termin sprzedaży wyznacza sędzia-komisarz na wniosek syndyka. Gdy sprzedaż nie zostanie dokonana w tym terminie albo okaże się niemożliwa, syndyk może zażądać wydania rzeczy, aby samodzielnie ją sprzedać. Rzecz, która nie znajduje się we władaniu zastawnika lub osoby korzystającej z prawa zatrzymania, jest sprzedawana przez syndyka.

O miejscu i terminie sprzedaży należy zawiadomić osoby uprawnione z tytułu zastawu lub zatrzymania. Obowiązek zawiadomienia nie ma zastosowania, gdy zwłoka mogłaby spowodować niebezpieczeństwo. Rozwiązanie to łączy ochronę uprawnionych z potrzebą sprawnego przeprowadzenia sprzedaży.

Szczególne reguły dotyczą przedmiotu zastawu rejestrowego znajdującego się we władaniu syndyka. Jest on sprzedawany w publicznej licytacji według przepisów o egzekucji albo, za zezwoleniem sędziego-komisarza, z wolnej ręki. Z uzyskanej ceny najpierw pokrywa się koszty sprzedaży, następnie zaspokaja wierzytelności zabezpieczone tym zastawem, a pozostałą kwotę dołącza do masy upadłości w celu podziału. Co do zasady cena uzyskana ze sprzedaży wchodzi do masy, jednak zasada ta nie obejmuje ceny uzyskanej ze sprzedaży przedmiotu zastawu rejestrowego. Przepis porządkuje więc zarówno tryb sprzedaży, jak i kolejność rozliczenia jej skutków finansowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 116.Art. 118.