Art. 339. Równe prawa wierzycieli zagranicznych

Wierzyciel, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub siedziba znajdują się za granicą, korzysta w postępowaniu restrukturyzacyjnym z praw, które przysługują wierzycielowi, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub siedziba znajdują się w Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz do Art. 339.

Przepis określa sytuację wierzyciela, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania albo siedziba znajdują się za granicą. W postępowaniu restrukturyzacyjnym taki wierzyciel korzysta z tych samych praw, które przysługują wierzycielowi, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania albo siedziba znajdują się w Rzeczypospolitej Polskiej. Kryterium decydującym jest więc położenie wskazanego miejsca, a nie obywatelstwo wierzyciela ani inne jego cechy, przy czym przepis wymienia trzy możliwe rodzaje powiązania z danym państwem: miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania oraz siedzibę.

Znaczenie regulacji polega na wyraźnym zrównaniu uprawnień wierzycieli krajowych i zagranicznych w ramach postępowania restrukturyzacyjnego. Sam fakt, że wierzyciel znajduje się za granicą, nie uzasadnia ograniczenia jego praw w porównaniu z wierzycielem związanym z Rzecząpospolitą Polską. Przepis nie ustanawia odrębnego katalogu uprawnień dla wierzycieli zagranicznych ani nie uzależnia korzystania przez nich z praw od dodatkowych przesłanek. Jego treść ma charakter gwarancyjny, ponieważ potwierdza, że miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub siedziba poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie mogą same w sobie prowadzić do słabszego traktowania wierzyciela w postępowaniu restrukturyzacyjnym. W praktyce reguła ta zapewnia jednolity standard traktowania obu grup wierzycieli.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 978.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 338.Art. 340.