Art. 29. Prawo właściwe ubezpieczenia obowiązkowego

1. Jeżeli prawo polskie przewiduje obowiązek ubezpieczenia, umowa takiego ubezpieczenia podlega prawu polskiemu.

2. Jeżeli prawo państwa członkowskiego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które przewiduje obowiązek ubezpieczenia, każe dla umowy takiego ubezpieczenia stosować jako właściwe własne prawo, stosuje się to prawo.

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa, jakie prawo jest właściwe dla umowy ubezpieczenia zawieranej w związku z obowiązkiem ubezpieczenia. Jego zastosowanie ogranicza się więc do ubezpieczeń, których zawarcie jest wymagane przez prawo, a nie do każdej umowy ubezpieczenia.

W ustępie 1 przyjęto zasadę, że jeżeli obowiązek ubezpieczenia wynika z prawa polskiego, umowa takiego ubezpieczenia podlega prawu polskiemu. Oznacza to powiązanie umowy z prawem państwa, które ustanowiło obowiązek ubezpieczenia. Dla ustalenia prawa właściwego znaczenie ma zatem nie tylko sama treść umowy, lecz także podstawa obowiązku jej zawarcia.

Ustęp 2 reguluje sytuację związaną z prawem państwa członkowskiego Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Jeżeli prawo takiego państwa przewiduje obowiązek ubezpieczenia, a zarazem wymaga, aby do umowy stosować jego własne prawo, stosuje się właśnie to prawo. Rozwiązanie to pozwala uwzględnić wskazanie prawa dokonane przez państwo, z którego wynika obowiązek ubezpieczenia.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu prawa właściwego bez odwoływania się wyłącznie do miejsca zawarcia umowy, siedziby stron czy położenia przedmiotu ubezpieczenia. W pierwszej sytuacji decydujące jest prawo polskie, w drugiej natomiast prawo właściwego państwa członkowskiego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, pod warunkiem że przewiduje ono obowiązek ubezpieczenia i nakazuje stosowanie własnego prawa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 503.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.