Art. 13. Oznaczanie wyrobów według najniższej stwierdzonej próby

1. Jeżeli badanie wyrobu z metalu szlachetnego wykaże, że zawartość metalu szlachetnego jest wyższa od najniższej obowiązującej próby, lecz niezgodna z żadną z prób określonych w art. 24 ust. 1, wyrób ten oznacza się cechą probierczą odpowiadającą kolejnej, niższej obowiązującej próbie.

2. Wyrób z metalu szlachetnego zgłoszony do badania i oznaczenia cechą probierczą, składający się z części odpowiadających różnym próbom tego samego metalu szlachetnego jest oznaczany cechą probierczą odpowiadającą najniższej stwierdzonej próbie.

3. Wyroby z metali szlachetnych oznaczone cechą probierczą zgodnie z ust. 1 albo 2 są zwracane podmiotowi zgłaszającemu wraz z opisem zawierającym informację o próbie stwierdzonej w wyniku badania.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa sposób oznaczania wyrobów z metali szlachetnych w dwóch sytuacjach: gdy wynik badania nie odpowiada żadnej z określonych prób oraz gdy jeden wyrób składa się z części o różnej zawartości tego samego metalu szlachetnego.

Jeżeli badanie wykaże zawartość metalu wyższą od najniższej obowiązującej próby, ale niezgodną z żadną próbą wskazaną w art. 24 ust. 1, wyrób otrzymuje cechę probierczą odpowiadającą kolejnej, niższej obowiązującej próbie. Oznacza to, że w takim przypadku oznaczenie nie jest dobierane jako odrębna próba odpowiadająca dokładnie wynikowi badania, lecz według reguły wskazanej w ust. 1.

Odrębna zasada dotyczy wyrobu złożonego z części odpowiadających różnym próbom tego samego metalu szlachetnego. Taki wyrób oznacza się cechą probierczą odpowiadającą najniższej próbie stwierdzonej w jego częściach. Jednolita cecha probiercza obejmuje więc cały wyrób, a nie poszczególne jego elementy.

Ust. 3 reguluje skutek zastosowania obu tych zasad. Wyrób oznaczony cechą probierczą zgodnie z ust. 1 albo 2 jest zwracany podmiotowi, który zgłosił go do badania. Do wyrobu dołącza się opis zawierający informację o próbie stwierdzonej w wyniku badania. Przepis rozróżnia zatem samą cechę probierczą, ustalaną według określonych reguł, oraz informację o rzeczywistej próbie ustalonej podczas badania. Ma to znaczenie praktyczne zwłaszcza wtedy, gdy wynik badania nie odpowiada jednej z przewidzianych prób albo gdy wyrób zawiera części o różnej próbie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 529.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 14.