Art. 51b. Informacja o przywileju lub immunitecie międzynarodowym

W razie wątpliwości co do istnienia przywileju lub immunitetu wynikającego z prawa międzynarodowego sąd może zwrócić się do ministra właściwego do spraw zagranicznych o informację.

Komentarz do Art. 51b.

Przepis określa sposób postępowania sądu w sytuacji, gdy pojawiają się wątpliwości dotyczące istnienia przywileju lub immunitetu wynikającego z prawa międzynarodowego. Chodzi więc nie o każdą niejasność w sprawie, lecz o niepewność odnoszącą się do tego, czy w konkretnym przypadku taki przywilej lub immunitet w ogóle istnieje.

W takiej sytuacji sąd może zwrócić się do ministra właściwego do spraw zagranicznych o informację. Użycie słowa „może” oznacza, że przepis przyznaje sądowi uprawnienie do wystąpienia o informację, ale nie ustanawia bezwzględnego obowiązku skorzystania z tego rozwiązania przy każdej wątpliwości. Decyzja o zwróceniu się z zapytaniem należy do sądu.

Przepis wskazuje również adresata takiego wystąpienia. Jest nim minister właściwy do spraw zagranicznych, a więc organ określony przez zakres spraw, których dotyczy zapytanie. Przedmiotem wniosku ma być informacja dotycząca istnienia przywileju lub immunitetu wynikającego z prawa międzynarodowego.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na stworzeniu sądowi formalnej możliwości uzyskania informacji pomocnej przy ocenie, czy określona ochrona przewidziana przez prawo międzynarodowe ma zastosowanie. Przepis nie określa ani formy wystąpienia sądu, ani terminu udzielenia informacji, ani treści odpowiedzi ministra. Nie przesądza także, że samo zwrócenie się o informację kończy postępowanie dotyczące przywileju lub immunitetu. Ustanawia jedynie mechanizm informacyjny uruchamiany w razie wątpliwości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1070.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 51a.Art. 52.