Art. 5. Język urzędowy sądów i prawo do tłumacza

§ 1. Językiem urzędowym przed sądami jest język polski.

§ 2. Osoba niewładająca w wystarczającym stopniu językiem polskim ma prawo do występowania przed sądem w znanym przez nią języku i bezpłatnego korzystania z pomocy tłumacza.

§ 3. O przyznaniu tłumacza osobie, o której mowa w § 2, orzeka sąd właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. Wniosek o przyznanie tłumacza zgłoszony w toku sprawy rozpoznaje sąd tej instancji, w której sprawa się toczy.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa zasady posługiwania się językiem przed sądami oraz korzystania z pomocy tłumacza. Językiem urzędowym postępowania sądowego jest język polski, co oznacza, że czynności podejmowane przed sądem odbywają się w tym języku.

Jednocześnie osoba, która nie włada językiem polskim w wystarczającym stopniu, ma dwa wyraźnie określone uprawnienia. Może występować przed sądem w znanym sobie języku, a także korzystać z bezpłatnej pomocy tłumacza. Uprawnienie to dotyczy sytuacji, w której znajomość języka polskiego nie pozwala na wystarczające uczestniczenie w postępowaniu. Przepis nie ogranicza tego prawa do określonego rodzaju sprawy ani do konkretnej czynności procesowej.

O przyznaniu tłumacza rozstrzyga sąd właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. Jeżeli wniosek o przyznanie tłumacza zostanie złożony w toku sprawy, rozpoznaje go sąd tej instancji, w której sprawa aktualnie się toczy. Regulacja wskazuje więc zarówno organ właściwy do podjęcia decyzji, jak i zależność tej właściwości od etapu postępowania.

W praktyce przepis ma zapewnić, aby bariera językowa nie uniemożliwiała osobie niewładającej wystarczająco językiem polskim występowania przed sądem w znanym jej języku. Bezpłatność pomocy tłumacza oznacza, że skorzystanie z tego uprawnienia nie jest obciążone kosztem po stronie osoby, której dotyczy § 2. Art. 5 łączy zatem zasadę używania języka polskiego jako języka urzędowego z gwarancją udziału w postępowaniu przy pomocy tłumacza.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1070.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.