Art. 32. Rozpoznawanie wniosków nadzorczych i zwolnienie od opłat

1. Wnioski, o których mowa w art. 29 ust. 1 oraz art. 31, rozpoznaje sąd rejestrowy na rozprawie.

2. Wnioski organu nadzorującego wnoszone do sądu w ramach sprawowanego nadzoru, są wolne od opłat sądowych.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa sposób rozpoznawania określonych wniosków przez sąd rejestrowy oraz zasady ponoszenia opłat sądowych w sprawach wszczynanych przez organ nadzorujący.

W ustępie 1 wskazano, że na rozprawie sąd rejestrowy rozpoznaje wnioski, o których mowa w art. 29 ust. 1 oraz art. 31. Oznacza to, że przepis wiąże te sprawy z rozpoznaniem przez właściwy sąd rejestrowy w formie rozprawy. Zakres tej reguły jest ograniczony do wniosków wyraźnie wskazanych przez odesłanie do wymienionych przepisów. Art. 32 nie reguluje natomiast treści takich wniosków ani nie określa, jakie rozstrzygnięcie powinien wydać sąd.

Ustęp 2 dotyczy wniosków składanych przez organ nadzorujący do sądu w ramach sprawowanego nadzoru. Takie wnioski są wolne od opłat sądowych. Zwolnienie odnosi się więc do wniosków organu nadzorującego, jeżeli są one wnoszone w związku z wykonywaniem nadzoru, a nie do wszystkich postępowań dotyczących stowarzyszeń. Przepis nie wskazuje innych kosztów ani nie ustanawia dodatkowych warunków skorzystania z tego zwolnienia.

W praktyce art. 32 pełni przede wszystkim funkcję proceduralną: wskazuje, że określone sprawy są rozpoznawane na rozprawie, oraz usuwa obowiązek uiszczenia opłat sądowych przy wnioskach organu nadzorującego składanych w ramach nadzoru. W pozostałym zakresie znaczenie przepisu wynika z treści art. 29 ust. 1 i art. 31, do których odsyła ustęp 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 104.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.