Art. 31. Rozwiązanie stowarzyszenia z powodu braku członków lub władz

1. Sąd wydaje postanowienie o rozwiązaniu stowarzyszenia na wniosek organu nadzorującego, w przypadku gdy:

1) liczba członków stowarzyszenia jest mniejsza niż liczba członków wymaganych do jego założenia;

2) stowarzyszenie nie posiada przewidzianych w ustawie władz i nie ma warunków do ich wyłonienia w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy.

2. Sąd wydaje postanowienie o rozwiązaniu stowarzyszenia na wniosek kuratora, jeżeli pomimo podejmowanych przez kuratora czynności, nie wybrano władz stowarzyszenia i nie ma warunków do ich wyłonienia, w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

Komentarz do Art. 31.

Przepis określa przesłanki i tryb sądowego rozwiązania stowarzyszenia. Rozwiązanie następuje w formie postanowienia sądu, ale sąd wydaje je na wniosek uprawnionego podmiotu, a nie z własnej inicjatywy.

Na wniosek organu nadzorującego sąd rozwiązuje stowarzyszenie, gdy zachodzi jedna z dwóch sytuacji. Pierwsza występuje wtedy, gdy liczba członków spadła poniżej liczby wymaganej do założenia stowarzyszenia. Druga dotyczy braku władz przewidzianych w ustawie, połączonego z brakiem warunków do ich wyłonienia w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy. Przepis wiąże więc możliwość rozwiązania zarówno ze zbyt małą liczbą członków, jak i z trwałym brakiem wymaganych władz, jeżeli nie można ich skutecznie powołać w określonym czasie.

Na wniosek kuratora sąd może wydać postanowienie o rozwiązaniu w sytuacji związanej z niepowołaniem władz. W tym przypadku znaczenie ma to, że kurator podejmował czynności zmierzające do wyłonienia władz, jednak mimo tych działań władze nie zostały wybrane i nadal nie ma warunków do ich wyłonienia w okresie wskazanym w ust. 1 pkt 2.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu dwóch podmiotów, które mogą uruchomić postępowanie, oraz na rozróżnieniu podstaw ich wniosków. Organ nadzorujący może powołać się na każdą z przesłanek wymienionych w ust. 1, natomiast kurator składa wniosek w związku z bezskutecznymi czynnościami dotyczącymi wyboru władz. Ostateczna decyzja o rozwiązaniu należy do sądu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 104.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

stowarzyszenia

Art. 30.Art. 32.