Art. 72. Doręczenie zastępcze

§ 1. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma.

§ 2. Jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism.

Komentarz do Art. 72.

Przepis określa, komu można doręczyć pismo, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu albo gdy doręczenie odbywa się w miejscu pracy. W pierwszym przypadku pismo może zostać przekazane dorosłemu domownikowi. Jeżeli dorosłego domownika nie ma, doręczający może przekazać je zarządcy domu lub dozorcy, ale tylko po spełnieniu dwóch warunków: osoby te nie mogą mieć sprzecznych interesów w sprawie oraz muszą podjąć się oddania pisma adresatowi.

Regulacja nie pozwala więc na przekazanie pisma dowolnej osobie obecnej w mieszkaniu lub związanej z budynkiem. Znaczenie ma zarówno jej status, jak i brak konfliktu interesów oraz gotowość do przekazania pisma adresatowi. Kolejność wskazana w § 1 ma praktyczne znaczenie, ponieważ zarządca domu lub dozorca są wymienieni dopiero wtedy, gdy nie ma dorosłego domownika.

§ 2 dotyczy odrębnej sytuacji, czyli doręczenia w miejscu pracy. W takim miejscu pismo można przekazać osobie upoważnionej do odbioru pism. Przepis wiąże zatem możliwość odbioru nie z samą obecnością w miejscu pracy, lecz z posiadaniem upoważnienia. Art. 72 wskazuje tym samym konkretne osoby, które mogą odebrać pismo za adresata, oraz warunki takiego doręczenia zależnie od miejsca, w którym jest ono dokonywane.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 71.Art. 73.