Art. 71. Szczególne przypadki doręczeń

§ 1. Doręczenia żołnierzom zasadniczej służby wojskowej dokonuje się za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

§ 2. Doręczenia osobom pozbawionym wolności dokonuje się za pośrednictwem administracji odpowiedniego zakładu.

Komentarz do Art. 71.

Przepis określa szczególny sposób doręczania pism dwóm grupom osób, które ze względu na miejsce pełnienia służby albo pobytu nie otrzymują doręczenia bezpośrednio w zwykłym trybie. Obejmuje on żołnierzy zasadniczej służby wojskowej oraz osoby pozbawione wolności.

W przypadku żołnierza zasadniczej służby wojskowej doręczenie odbywa się za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę. Istotne jest więc faktyczne miejsce pełnienia służby, ponieważ to dowódca właściwej jednostki pośredniczy w przekazaniu doręczenia.

W odniesieniu do osoby pozbawionej wolności doręczenie następuje za pośrednictwem administracji odpowiedniego zakładu. Przepis nie wskazuje rodzaju tego zakładu, lecz wiąże pośrednictwo z zakładem właściwym dla danej osoby.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu podmiotu, za którego pośrednictwem doręczenie ma zostać dokonane. W pierwszym przypadku jest nim dowódca jednostki wojskowej, w drugim administracja odpowiedniego zakładu. Rozwiązanie to dostosowuje sposób doręczenia do sytuacji osób pełniących służbę wojskową albo pozbawionych wolności, a także pozwala powiązać doręczenie z jednostką lub zakładem, w którym dana osoba się znajduje. § 1 dotyczy wyłącznie żołnierzy zasadniczej służby wojskowej, natomiast § 2 odnosi się do osób pozbawionych wolności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 70.Art. 72.