Art. 64e. Przesłanki oceniane przy rozpoznawaniu sprzeciwu

Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Komentarz do Art. 64e.

Przepis określa zakres badania prowadzonego przez sąd w razie wniesienia sprzeciwu od decyzji. Sąd nie rozpoznaje takiej sprawy w sposób nieograniczony, lecz ocenia wyłącznie, czy istnieją przesłanki do wydania decyzji wskazanej w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odesłanie do tego przepisu wyznacza przedmiot kontroli, ale sam art. 64e nie opisuje tych przesłanek ani nie rozwija treści decyzji, której dotyczy.

Kluczowe znaczenie ma słowo „jedynie”. Oznacza ono, że w postępowaniu dotyczącym sprzeciwu sąd koncentruje się na ustaleniu istnienia podstaw do wydania określonego rodzaju decyzji. Nie ocenia natomiast innych kwestii wykraczających poza ten zakres. Przepis nie wskazuje dodatkowych kryteriów, które sąd miałby brać pod uwagę, ani nie przewiduje w tym miejscu szerszej kontroli decyzji.

W praktyce art. 64e wyznacza granice rozpoznania sprzeciwu. Przedmiotem oceny jest istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2, a nie ogólna ocena całej sprawy. Dzięki temu przepis wskazuje, że sąd powinien skupić się na konkretnym, ograniczonym zagadnieniu, bez rozszerzania badania na elementy, których ten przepis nie obejmuje. Zakres rozstrzygania wynika więc bezpośrednio z połączenia dwóch elementów: sprzeciwu od decyzji oraz oceny przesłanek dotyczących decyzji wskazanej w odesłaniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 64d.Art. 64f.