Art. 64d. Rozpoznanie sprzeciwu

§ 1. Sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji.

§ 2. Sąd, rozpoznając sprzeciw od decyzji, może przekazać sprawę do rozpoznania na rozprawie.

Komentarz do Art. 64d.

Przepis określa sposób i termin rozpoznania sprzeciwu od decyzji przez sąd. Zasadą jest rozpoznanie sprzeciwu na posiedzeniu niejawnym, a więc bez wskazania w tym przepisie konieczności wyznaczania rozprawy. Sąd powinien rozpoznać sprzeciw w terminie trzydziestu dni, liczonym od dnia jego wpływu. Dla ustalenia początku tego terminu znaczenie ma zatem moment, w którym sprzeciw wpłynął do sądu.

Regulacja wskazuje również, że rozpoznanie sprzeciwu nie musi w każdym przypadku zakończyć się na posiedzeniu niejawnym. Sąd może przekazać sprawę do rozpoznania na rozprawie. Jest to uprawnienie sądu, a nie obowiązek, dlatego sam przepis nie przesądza, że każda sprawa dotycząca sprzeciwu będzie rozpoznawana na rozprawie. Decyzja o takim przekazaniu należy do sądu rozpoznającego sprzeciw.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu dwóch elementów: określenia podstawowego trybu rozpoznania oraz wskazania terminu, w którym sąd ma zająć się sprzeciwem. Posiedzenie niejawne stanowi przyjęty sposób rozpoznania sprawy, natomiast rozprawa jest możliwa, jeżeli sąd zdecyduje o przekazaniu sprawy do takiego trybu. Termin trzydziestu dni wyznacza ramy czasowe rozpoznania sprzeciwu, a jego bieg jest związany z wpływem sprzeciwu do sądu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 64c.Art. 64e.