Art. 277. Termin wniesienia skargi

Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Komentarz do Art. 277.

Przepis określa termin wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz zasady ustalania początku jego biegu. Skargę należy wnieść w terminie trzech miesięcy. Nie jest to termin liczony zawsze od tej samej daty, ponieważ jego początek zależy od tego, jaka podstawa wznowienia została wskazana.

Co do zasady termin rozpoczyna się w dniu, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Przepis wiąże więc początek biegu terminu z uzyskaniem przez stronę wiedzy o okoliczności uzasadniającej wznowienie, a nie z samym wystąpieniem tej okoliczności. Ustalenie tego dnia ma znaczenie dla obliczenia trzymiesięcznego terminu.

Szczególna reguła dotyczy dwóch podstaw wznowienia, wskazanych w przepisie: pozbawienia możności działania oraz braku należytej reprezentacji. W tych przypadkach termin liczy się od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ albo jej przedstawiciel ustawowy. Przepis uwzględnia zatem, że informację o orzeczeniu może uzyskać nie tylko sama strona, lecz także podmiot uprawniony do działania w jej imieniu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu dopuszczalnego czasu wniesienia skargi z konkretnym zdarzeniem, czyli uzyskaniem wiedzy o podstawie wznowienia albo, w szczególnych przypadkach, o orzeczeniu. Dla oceny zachowania terminu konieczne jest zatem ustalenie zarówno właściwej podstawy wznowienia, jak i osoby, której wiedza rozpoczyna jego bieg.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 276.Art. 278.