Art. 249a. Umorzenie postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy

Jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Komentarz do Art. 249a.

Przepis reguluje sposób zakończenia postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy w dwóch sytuacjach. Pierwsza występuje wtedy, gdy strona cofnie wniosek. Oznacza to, że dalsze prowadzenie postępowania nie jest kontynuowane z powodu wycofania wniosku przez stronę, która go złożyła. Druga sytuacja zachodzi, gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Przepis nie wskazuje dodatkowych przesłanek tej zbędności, lecz wiąże z jej wystąpieniem taki sam skutek jak z cofnięciem wniosku.

W obu przypadkach postępowanie umarza się. Użycie tej formy oznacza, że zakończenie postępowania nie zależy od dodatkowej oceny wskazanej w przepisie, jeżeli wystąpi jedna z opisanych okoliczności. Regulacja obejmuje wyłącznie postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy i odnosi się do samego wniosku, a nie do innych kwestii niewymienionych w tym przepisie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyraźnym określeniu skutku cofnięcia wniosku oraz sytuacji, w której jego rozpoznanie nie jest już potrzebne. W takim przypadku sprawa nie jest dalej rozpoznawana, lecz zostaje zakończona przez umorzenie postępowania. Przepis nie różnicuje tych dwóch podstaw umorzenia ani nie uzależnia skutku od dodatkowych warunków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 249.Art. 250.