Art. 226. Przedawnienie

§ 1. Prawo do żądania kosztów sądowych przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić.

§ 2. Prawo strony do żądania zwrotu opłaty sądowej lub zaliczki na pokrycie wydatków przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia powstania tego prawa.

Komentarz do Art. 226.

Przepis określa trzyletni termin przedawnienia uprawnień związanych z kosztami postępowania. Obejmuje dwa odrębne przypadki.

Po pierwsze, prawo do żądania kosztów sądowych przedawnia się po upływie trzech lat, liczonych od dnia, w którym koszty te należało uiścić. Początek biegu terminu wyznacza więc chwila wskazana jako właściwa do uiszczenia kosztów, a nie dowolny późniejszy moment.

Po drugie, prawo strony do żądania zwrotu opłaty sądowej lub zaliczki na pokrycie wydatków również przedawnia się po trzech latach. W tym przypadku termin liczy się jednak od dnia powstania prawa do zwrotu. Przepis rozróżnia zatem termin związany z obowiązkiem uiszczenia kosztów od terminu dotyczącego uprawnienia strony do odzyskania wcześniej wniesionej opłaty albo zaliczki.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na precyzyjnym wskazaniu zarówno długości terminu, jak i zdarzenia, od którego należy go liczyć. Dla kosztów sądowych jest nim dzień, w którym koszty należało uiścić, natomiast dla zwrotu opłaty lub zaliczki, dzień powstania prawa do zwrotu. Po upływie trzech lat każde z tych praw ulega przedawnieniu na zasadach określonych w odpowiednim paragrafie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 225.Art. 227.