Art. 217. Obliczanie wartości przedmiotu zaskarżenia

Do wartości przedmiotu zaskarżenia nie wlicza się odsetek i kosztów związanych z należnością główną.

Komentarz do Art. 217.

Przepis określa sposób ustalania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których należność główna wiąże się także z odsetkami lub kosztami. Wskazuje, że przy obliczaniu tej wartości pomija się oba te składniki.

Podstawą ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia pozostaje zatem sama należność główna. Odsetki nie zwiększają tej wartości, niezależnie od tego, czy są naliczone za określony okres, czy wynikają z opóźnienia w spełnieniu świadczenia. Nie uwzględnia się również kosztów związanych z należnością główną. Przepis nie różnicuje tych kosztów ze względu na ich rodzaj ani wysokość, lecz obejmuje je ogólnym wyłączeniem.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na tym, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie odzwierciedla całej kwoty powiązanej z należnością główną. Jeżeli obok należności głównej występują odsetki i koszty, nie są one do niej doliczane na potrzeby określenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Pozwala to oddzielić główny element należności od świadczeń ubocznych i kosztów związanych z jej dochodzeniem. Przepis dotyczy wyłącznie sposobu ustalenia tej wartości, nie rozstrzyga natomiast o samym istnieniu należności głównej, odsetek ani kosztów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 216.Art. 218.