Art. 98. p.n. Poświadczenie za zgodność z oryginałem

Notariusz stwierdza zgodność odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem. Jeżeli okazany dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki, uszkodzenia), notariusz stwierdza to w poświadczeniu.

Komentarz do Art. 98. pn

Przepis określa zakres czynności notariusza związanej z poświadczeniem zgodności dokumentu. Notariusz stwierdza, że przedstawiony mu odpis, wyciąg albo kopia odpowiada okazanym dokumentom. Oznacza to, że przedmiotem poświadczenia może być jeden z trzech rodzajów reprodukcji dokumentu: jego odpis, wyciąg lub kopia, natomiast podstawą oceny jest dokument okazany notariuszowi.

Regulacja obejmuje także sytuację, w której dokument przedstawiony do porównania nie jest pozbawiony szczególnych cech. Przepis wymienia w szczególności dopiski, poprawki i uszkodzenia. Jeżeli takie elementy występują, notariusz nie ogranicza się do stwierdzenia zgodności odpisu, wyciągu lub kopii, lecz odnotowuje ich istnienie w poświadczeniu. Poświadczenie powinno więc wskazywać nie tylko wynik porównania dokumentów, ale również dostrzeżone cechy szczególne dokumentu okazанego.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że poświadczenie wiernie przedstawia zakres dokonanej czynności. Obejmuje ono zarówno zgodność odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem, jak i informację o jego widocznych dopiskach, poprawkach lub uszkodzeniach. Dzięki temu osoba posługująca się poświadczeniem otrzymuje informację nie tylko o treści porównywanych dokumentów, lecz także o ich szczególnym stanie ujawnionym podczas czynności. Przepis nie opisuje innych elementów poświadczenia ani nie określa dodatkowych przesłanek jego dokonania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 614.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 97. pn Art. 99. pn