Art. 95i. p.a. Zakaz reformationis in peius

Wyższy Sąd Dyscyplinarny może orzec na niekorzyść obwinionego tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy.

Komentarz do Art. 95i. pa

Art. 95i Prawa o adwokaturze jest przepisem, który reguluje zasady orzekania przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w sprawach dyscyplinarnych dotyczących adwokatów. Przepis ten stanowi, że Wyższy Sąd Dyscyplinarny może orzec na niekorzyść obwinionego adwokata tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy.

Komentarz do tego przepisu można podzielić na kilka kluczowych aspektów:

Zasada zakazu reformationis in peius:
- Art. 95i wprowadza zasadę zakazu reformationis in peius, czyli zakaz pogorszenia sytuacji obwinionego w wyniku wniesienia środka odwoławczego przez niego samego. Oznacza to, że jeżeli odwołanie wnosi wyłącznie obwiniony adwokat, Wyższy Sąd Dyscyplinarny nie może wydać orzeczenia, które byłoby dla niego mniej korzystne niż orzeczenie sądu pierwszej instancji.
Środek odwoławczy na niekorzyść obwinionego:
- Aby Wyższy Sąd Dyscyplinarny mógł orzec na niekorzyść obwinionego, konieczne jest wniesienie środka odwoławczego przez podmiot uprawniony do działania na niekorzyść obwinionego. Może to być np. rzecznik dyscyplinarny, który uzna, że orzeczenie sądu pierwszej instancji było zbyt łagodne.
Ochrona praw obwinionego:
- Przepis ten ma na celu ochronę praw obwinionego adwokata, zapewniając mu pewność, że w przypadku wniesienia odwołania wyłącznie przez niego, jego sytuacja prawna nie ulegnie pogorszeniu. Jest to istotny element gwarancji procesowych w postępowaniu dyscyplinarnym.
Znaczenie dla praktyki dyscyplinarnej:
- W praktyce dyscyplinarnej przepis ten wymusza na organach dyscyplinarnych staranne rozważenie, czy wniesienie środka odwoławczego na niekorzyść obwinionego jest zasadne i czy istnieją podstawy do zaostrzenia kary. Wprowadza to dodatkowy element kontroli nad decyzjami dyscyplinarnymi i zapobiega arbitralnym decyzjom.
Proceduralne aspekty:
- Wniesienie środka odwoławczego na niekorzyść obwinionego musi być dokonane zgodnie z obowiązującymi przepisami proceduralnymi. Oznacza to, że musi być złożone w terminie i przez uprawniony podmiot. W przeciwnym razie Wyższy Sąd Dyscyplinarny nie będzie miał podstaw do orzekania na niekorzyść obwinionego.

Podsumowując, art. 95i Prawa o adwokaturze jest kluczowym przepisem, który chroni obwinionych adwokatów przed pogorszeniem ich sytuacji prawnej w wyniku wniesienia odwołania. Wprowadza on ważną zasadę zakazu reformationis in peius, która jest istotnym elementem gwarancji procesowych w postępowaniu dyscyplinarnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1564.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sąd wyższy

sąd dyscyplinarnyśrodek odwoławczyobwiniony

Art. 95h. pa Art. 95j. pa