Art. 13. p.ł. Dokarmianie zwierzyny przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich

Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mogą dokarmiać zwierzynę, po uzgodnieniu miejsca wykładania karmy z właścicielem, posiadaczem lub zarządcą gruntu, jeżeli działanie to nie stwarza zagrożenia epizootycznego.

Komentarz do Art. 13. pł

Art. 13 ustawy Prawo łowieckie reguluje kwestie dokarmiania zwierzyny przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich. Przepis ten wprowadza kilka istotnych warunków, które muszą być spełnione, aby dokarmianie było legalne i zgodne z przepisami prawa.

Po pierwsze, dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich mają prawo dokarmiać zwierzynę, ale tylko po uzgodnieniu miejsca wykładania karmy z właścicielem, posiadaczem lub zarządcą gruntu. Oznacza to, że nie mogą oni samodzielnie decydować o lokalizacji dokarmiania bez konsultacji z osobami, które mają prawo do dysponowania danym terenem. Taki wymóg ma na celu zapewnienie, że dokarmianie nie będzie kolidować z innymi formami użytkowania gruntu oraz że będzie odbywać się w sposób zrównoważony i odpowiedzialny.

Po drugie, dokarmianie zwierzyny nie może stwarzać zagrożenia epizootycznego. Zagrożenie epizootyczne odnosi się do ryzyka rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych wśród zwierząt. W praktyce oznacza to, że dzierżawcy i zarządcy muszą podejmować działania, które minimalizują ryzyko przenoszenia chorób, na przykład poprzez stosowanie odpowiednich środków higieny, kontrolowanie jakości karmy oraz monitorowanie stanu zdrowia zwierzyny.

Komentując ten przepis, warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów:

Współpraca z właścicielami gruntów: Przepis podkreśla konieczność współpracy i komunikacji między dzierżawcami/zarządcami obwodów łowieckich a właścicielami, posiadaczami lub zarządcami gruntów. Taka współpraca jest niezbędna dla harmonijnego zarządzania terenami łowieckimi i minimalizowania potencjalnych konfliktów.
Odpowiedzialność za zdrowie zwierzyny: Przepis nakłada na dzierżawców i zarządców obowiązek dbania o zdrowie zwierzyny poprzez unikanie działań, które mogłyby prowadzić do rozprzestrzeniania się chorób. Jest to szczególnie istotne w kontekście ochrony bioróżnorodności i zdrowia ekosystemów.
Zrównoważone zarządzanie zasobami łowieckimi: Dokarmianie zwierzyny może być ważnym narzędziem zarządzania populacjami zwierząt, zwłaszcza w trudnych warunkach zimowych. Jednakże, aby było skuteczne i zrównoważone, musi być prowadzone w sposób przemyślany i zgodny z przepisami prawa.

Podsumowując, Art. 13 ustawy Prawo łowieckie wprowadza istotne zasady dotyczące dokarmiania zwierzyny, które mają na celu zapewnienie odpowiedzialnego i zrównoważonego zarządzania zasobami łowieckimi oraz ochronę zdrowia zwierzyny. Dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich muszą przestrzegać tych zasad, aby ich działania były zgodne z prawem i nie narażały zwierzyny na niepotrzebne ryzyko.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1082.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dzierżawca obwodu

zarządca obwodu

dokarmianie zwierzyny

miejsce wykładania

właściciel gruntu

posiadacz gruntu

zarządca gruntu

zagrożenie epizootyczne

czynność

działanie

Art. 12.Art. 14.