Art. 5.

1. Urzędnika konsularnego wyznacza dyrektor generalny służby zagranicznej.

2. Wyznaczenie następuje po złożeniu przez kandydata na urzędnika konsularnego egzaminu konsularnego z wynikiem pozytywnym.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa dwa podstawowe elementy związane z wyznaczeniem urzędnika konsularnego: podmiot uprawniony do dokonania tej czynności oraz warunek, który musi zostać spełniony przez kandydata.

Zgodnie z ust. 1 urzędnika konsularnego wyznacza dyrektor generalny służby zagranicznej. Oznacza to, że przepis przypisuje tę kompetencję konkretnemu organowi i nie wskazuje w tym zakresie na inne osoby lub instytucje.

Ust. 2 uzależnia wyznaczenie od wcześniejszego złożenia przez kandydata egzaminu konsularnego z wynikiem pozytywnym. Samo przystąpienie do egzaminu nie jest więc wystarczające. Znaczenie ma jego pozytywne zakończenie, a wyznaczenie może nastąpić dopiero po spełnieniu tego warunku. Przepis wiąże zatem czynność dyrektora generalnego służby zagranicznej z określonym wymogiem dotyczącym kandydata.

W praktyce regulacja tworzy prostą kolejność działań: najpierw kandydat składa egzamin konsularny i uzyskuje wynik pozytywny, następnie dyrektor generalny służby zagranicznej dokonuje wyznaczenia. Przepis nie określa natomiast sposobu przeprowadzania egzaminu, jego zakresu ani innych wymagań wobec kandydata. Z jego treści wynika jedynie, że pozytywny wynik egzaminu konsularnego jest warunkiem wyznaczenia, a kompetencja do wyznaczenia należy do dyrektora generalnego służby zagranicznej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.