Art. 4.

Urzędnikiem konsularnym jest konsul lub inny członek personelu dyplomatyczno-konsularnego wykonujący funkcje konsularne w państwie przyjmującym.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa, kogo należy uznać za urzędnika konsularnego. Jest nim konsul albo inny członek personelu dyplomatyczno-konsularnego, pod warunkiem że wykonuje funkcje konsularne w państwie przyjmującym. Definicja obejmuje więc dwie kategorie osób, ale w obu przypadkach wymaga związku z wykonywaniem funkcji konsularnych.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu, że sam status konsula nie jest jedyną podstawą uznania danej osoby za urzędnika konsularnego. Także inny członek personelu dyplomatyczno-konsularnego może należeć do tej kategorii, jeżeli wykonuje funkcje konsularne. Jednocześnie przepis wiąże tę kwalifikację z miejscem wykonywania tych funkcji, którym jest państwo przyjmujące.

W praktyce definicja pozwala odróżnić osoby objęte pojęciem „urzędnik konsularny” od innych członków personelu dyplomatyczno-konsularnego, którzy nie wykonują funkcji konsularnych. Dla zastosowania tego określenia istotne są zatem łącznie: przynależność do jednej ze wskazanych kategorii oraz wykonywanie funkcji konsularnych w państwie przyjmującym. Przepis nie wymienia konkretnych funkcji konsularnych ani nie opisuje organizacji personelu, lecz wyznacza podstawowe kryteria identyfikacji urzędnika konsularnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.