Art. 103. Zaświadczenie na podstawie danych posiadanych przez konsula

W przypadkach określonych w art. 102 ust. 2 pkt 2 konsul wydaje zaświadczenie, jeżeli dotyczy ono urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego, które wynikają z wykazów, ewidencji, rejestrów prowadzonych przez niego bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

Komentarz do Art. 103.

Przepis określa, kiedy konsul wydaje zaświadczenie w przypadkach wskazanych w art. 102 ust. 2 pkt 2. Zaświadczenie może dotyczyć wyłącznie urzędowego potwierdzenia określonych faktów albo stanu prawnego. Oznacza to, że jego treść odnosi się do informacji, które mogą zostać potwierdzone na podstawie danych pozostających w dyspozycji konsula.

Podstawą wydania zaświadczenia mogą być:

wykazy prowadzone przez konsula,
ewidencje prowadzone przez konsula,
rejestry prowadzone przez konsula,
inne dane znajdujące się w jego posiadaniu.

Przepis łączy więc możliwość wydania zaświadczenia z dwoma elementami. Po pierwsze, sprawa musi należeć do przypadków określonych w art. 102 ust. 2 pkt 2. Po drugie, zaświadczenie musi służyć urzędowemu potwierdzeniu faktów lub stanu prawnego wynikających z określonych źródeł danych. Źródłem tym mogą być zarówno formalnie prowadzone wykazy, ewidencje i rejestry, jak i inne dane, o ile znajdują się w posiadaniu konsula.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu podstawy, na której konsul opiera treść zaświadczenia. Nie jest nią dowolna informacja, lecz fakt albo stan prawny wynikający z danych dostępnych konsulowi w ramach wymienionych kategorii. Przepis wyznacza tym samym zakres informacji, które mogą zostać urzędowo potwierdzone w zaświadczeniu, oraz wiąże wydanie tego dokumentu z posiadaniem odpowiednich danych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zaświadczenia

Art. 102.Art. 104.