Art. 102. Wydawanie zaświadczeń na wniosek strony

1. Konsul wydaje zaświadczenie na wniosek strony.

2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:

1) przepis prawa polskiego wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego;

2) strona ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

3. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, niepóźniej jednak niż w terminie czternastu dni od dnia złożenia wniosku.

Komentarz do Art. 102.

Przepis określa zasady wydawania zaświadczeń przez konsula. Zaświadczenie jest wydawane na wniosek strony, co oznacza, że postępowanie w tej sprawie rozpoczyna się z inicjatywy osoby zainteresowanej, a nie z urzędu. Dokument ma służyć urzędowemu potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Wydanie zaświadczenia jest uzasadnione w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, gdy przepis prawa polskiego wymaga urzędowego potwierdzenia konkretnych faktów albo stanu prawnego. Po drugie, gdy strona ubiega się o zaświadczenie z powodu swojego interesu prawnego w uzyskaniu takiego potwierdzenia. Są to odrębne podstawy wydania dokumentu, a więc wystarczające jest spełnienie jednej z nich.

Przepis wskazuje również termin działania konsula. Zaświadczenie powinno zostać wydane bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu czternastu dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten wyznacza maksymalny czas na wydanie dokumentu, natomiast sformułowanie „bez zbędnej zwłoki” podkreśla, że sprawa powinna zostać załatwiona wcześniej, jeżeli pozwalają na to jej okoliczności. W praktyce regulacja określa więc zarówno podstawę uzyskania zaświadczenia, jak i czas, w którym konsul powinien je wydać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zaświadczenia

Art. 101.Art. 103.