Art. 30. Przeliczenie daty wystawienia według kalendarza miejsca płatności

Przy czeku, przekazanym z jednego miejsca na inne, w którem obowiązuje kalendarz odmienny, przelicza się dzień wystawienia na dzień, odpowiadający kalendarzowi miejsca płatności.

Komentarz do Art. 30.

Przepis określa sposób ustalania dnia wystawienia czeku w szczególnej sytuacji, gdy czek został przekazany z jednego miejsca do innego, a w tych miejscach obowiązują odmienne kalendarze. Jego zastosowanie zależy więc od wystąpienia dwóch elementów: przekazania czeku między różnymi miejscami oraz różnicy w stosowanych tam kalendarzach.

W takim przypadku dzień wystawienia nie jest pozostawiany w oznaczeniu właściwym dla kalendarza miejsca, z którego czek został przekazany. Należy go przeliczyć na dzień odpowiadający temu oznaczeniu w kalendarzu miejsca płatności. Przepis wiąże zatem sposób przeliczenia nie z miejscem wystawienia ani z miejscem przekazania, lecz z miejscem płatności. To właśnie kalendarz tego miejsca stanowi punkt odniesienia dla ustalenia właściwego dnia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ujednoliceniu oznaczenia daty wystawienia czeku w sytuacji różnicy kalendarzy. Dzięki temu dzień wskazany na czeku może zostać odniesiony do kalendarza obowiązującego w miejscu, w którym czek ma być zapłacony. Przepis nie opisuje innych elementów czeku ani nie ustanawia dodatkowych warunków, ograniczając się do reguły przeliczenia dnia wystawienia. Dotyczy wyłącznie czeku przekazanego między miejscami posługującymi się odmiennymi kalendarzami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 29.Art. 31.