Art. 25. Zakres i podmioty poręczenia czekowego

Zapłatę czeku można zabezpieczyć poręczeniem czekowem (aval) co do całości sumy czekowej lub co do jej części. Poręczenie może dać osoba trzecia, z wyjątkiem trasata, lub nawet osoba, podpisana na czeku.

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa możliwość zabezpieczenia zapłaty czeku przez poręczenie czekowe, nazywane także „avalem”. Zabezpieczenie to może obejmować całą sumę czekową albo tylko jej część. Oznacza to, że poręczenie nie musi odnosić się do pełnej kwoty wskazanej na czeku, ponieważ przepis dopuszcza również jego ograniczony zakres.

Poręczenie może ustanowić osoba trzecia, czyli osoba, która nie jest wskazana jako jeden z podpisanych na czeku uczestników, z wyjątkiem trasata. Przepis wyraźnie wyłącza więc trasata z kręgu osób, które mogą udzielić takiego poręczenia. Jednocześnie dopuszcza, aby poręczenia udzieliła osoba, która już podpisała czek. Krąg potencjalnych poręczycieli obejmuje zatem zarówno osobę spoza czeku, jak i osobę, której podpis już się na nim znajduje, ale nie obejmuje trasata.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu dwóch podstawowych elementów poręczenia czekowego: jego zakresu kwotowego oraz osoby, która może go udzielić. Z przepisu wynika, że zabezpieczenie może być pełne albo częściowe, a jego ustanowienie jest dopuszczalne zarówno przez osobę trzecią, jak i przez osobę podpisaną na czeku, przy zachowaniu wyjątku dotyczącego trasata. Przepis nie uzależnia możliwości udzielenia poręczenia od objęcia nim całej sumy czekowej, dzięki czemu wyraźnie rozróżnia zabezpieczenie pełnej kwoty i zabezpieczenie jej oznaczonej części.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.