Sygn. akt VIII Ua 46/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Mariola Szmajduch
Sędziowie:
SSO Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.)
SSO Janina Kościelniak
Protokolant:
Ewa Gambuś
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014r. w Gliwicach
sprawy z odwołania S. P. (P.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej
na skutek apelacji odwołującego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 25 sierpnia 2014 r. sygn. akt VI U 290/13
oddala apelację.
(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.) (-) SSO Mariola Szmajduch (-) SSO Janina Kościelniak
Sędzia Przewodniczący Sędzia
Transkrypcja uzasadnienia wygłoszonego
w dniu 30 grudnia 2014 r. w sprawie VIII Ua 46/14
w zakresie znaczników czasowych 00:03:09 – 00:14:04
(x_ (...)_VIII_Ua_46_14_51_ (...)_ (...)_ (...)_ (...)_X.mp4)
* * * * * początek tekstu
[ Przewodniczący 00:00:01.258]
Odwołujący S. P. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z 19 lipca 2013 roku, którą przyznano mu prawo do jednorazowego odszkodowania za 20 procent stałego uszczerbku na zdrowiu w związku z chorobą zawodową, a to pylicą płuc. W odwołaniu wskazywał, że pylica spowodowała wyższy uszczerbek na zdrowiu.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wnosił o oddalenie odwołaniai podtrzymywał swoje stanowisko.
Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił odwołanie. Sąd ten ustalił, że odwołujący w okresie od 1976 roku do 2001 roku wykonywał zawód górnika natomiast od 2001 roku przebywa na emeryturze. Decyzją Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z 30 kwietnia 2013 roku stwierdzono u niego chorobę zawodową pylicę płuc, to jest pylicę górników kopalń węgla. Orzeczeniem z 24 czerwca 2013 roku lekarz orzecznik ZUS ustalił u odwołującego 20 procent stałego uszczerbkuna zdrowiu. Decyzją z 19 lipca 2013 roku ZUS przyznał odwołującemu prawodo jednorazowego odszkodowania w kwocie 14 tysięcy 80 złotych za 20 procent stałego uszczerbku na zdrowiu w związku z chorobą zawodową, pylicą płuc. Sąd Rejonowyna podstawie opinii biegłego z zakresu pulmonologii A. B., stwierdził,że odwołujący cierpi na pylicę płuc drobnoguzkową ograniczoną i, że na podstawietej opinii Sąd ustalił, iż za subiektywne pogorszenie stanu zdrowia odwołującegow znacznej części odpowiada POChP natomiast zaburzenia wykryte podczas spirometrii pozostają bez znaczących zaburzeń w wymianie gazowej w następstwie choroby, to jest pylicy i biegły określił uszczerbek na zdrowiu również na 20 procent. Na podstawie opinii kolejnej biegłej A. O., Sąd ustalił, że także według opiniitej biegłej uszczerbek na zdrowiu wynosi 20 procent i ma charakter stały.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy stwierdził, że roszczenie odwołującego nie zasługuje na uwzględnienie. Powołał się Sąd Rejonowy na artykuł 6 ustęp 1 punkt 4 ustawy z 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadkówprzy pracy i chorób zawodowych zgodnie, z którym z tytułu choroby zawodowej ubezpieczonemu, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu przysługuje jednorazowe odszkodowanie i ponieważ postępowanie dowodowe wykazało, że w następstwie choroby zawodowej ubezpieczony doznał 20 procentowego stałego uszczerbku na zdrowiu, brak było podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.
Wyrok ten został zaskarżony apelacją przez ubezpieczonego. Wyrok został zaskarżonyw całości i ubezpieczony zarzucił mu sprzeczność poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym, polegającą na ustaleniu, że uszczerbek na zdrowiu odwołującego wywołany chorobą zawodową pylicą płuc nie przekracza20 procent, naruszenie przepisów prawa procesowego, a to artykułu 286 kpc poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego pulmonologa w sytuacji,gdy odwołujący zgłosił merytorycznie uzasadnione zarzuty do opinii sporządzonejna potrzeby postępowania przed Sądem I instancji, naruszenie przepisów prawa procesowego, a to artykułu 233 paragraf 1 kpc poprzez dokonanie dowolnej,a nie swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. W związku z powyższym wniósło zmianę zaskarżonego wyroku przez przyznanie prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem choroby zawodowej wyższego niż 20 procent ewentualnie domagał się uchylenia zaskarżonego wyrokui przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wnosił, takżeo zasądzenie na rzecz ubezpieczonego kosztów postępowania za obie instancje w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu apelacji odwołujący wskazał, że zgłosił zarzuty do opinii biegłych sporządzonych na potrzeby postępowania. W ocenie odwołującego opinia biegłej A. O. była niemiarodajna i wewnętrznie sprzeczna, zastrzeżenia zostały zgłoszone w piśmie z 30 lipca 2014 roku i są podtrzymywane. Nadto na uwagę powinien zasłużyć zdaniem odwołującego fakt, że nie zostało zbadane jaki jest związek występującej u odwołującego POChP z jego chorobą zawodową.
Sąd Okręgowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe i dokonał niebudzących wątpliwości ustaleń stanu faktycznego. Ustalenia te Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne. Nie naruszył Sąd Rejonowy przepisu artykułu 286 kpc. Przepis ten stanowi, że Sąd może zażądać ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, może teżw razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych.W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że nie uzasadnia powoływania kolejnych biegłych polemika strony z opinią lub jej niezadowolenie z wniosków opinii. W wyrokuz 23 kwietnia 2014 roku w sprawie I ACa 71/14 Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził, że specyfika dowodu z opinii biegłego polega między innymi na tym, że jeżeli taki dowód już został przez Sąd dopuszczony, to stosownie do treści artykułu 286 kpc opinii kolejnego biegłego można żądać jedynie w razie potrzeby. Potrzeba taka nie może być jedynie wynikiem niezadowolenia strony z niekorzystnego dla niej wydźwięku, konkluzji opinii. W innym wypadku bowiem Sąd byłby zobligowany do uwzględniania kolejnych wniosków strony dopóty dopóki nie złożona zostałaby opinia w pełni ją zadawalająca,co jest niedopuszczalne. Także w wyroku z 4 czerwca 2014 roku w sprawieIII AUa 1134/13 Sąd Apelacyjny w Szczecinie wskazał, że Sąd ma obowiązek dopuszczenia dowodu z dalszej opinii, gdy zachodzi taka potrzeba, a więc gdy opinia, którą dysponuje zawiera istotne luki, bo nie odpowiada na postawione pytania tezy dowodowej, jest niejasna, czyli nienależycie uzasadniona albo nieweryfikowalna. Takżew tym duchu wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 12 czerwca 2014 roku w sprawie III AUa 1036/13. W niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba powołania kolejnego biegłego i Sąd Rejonowy prawidłowo wniosek taki oddalił. W apelacji ubezpieczony wskazywał, że zawarł konkretne uwagi do opinii biegłej A. O. w piśmie z 30 lipca 2014 roku i uwagi te podtrzymuje.W powołanym piśmie skarżący podał, że opinia biegłej zawiera sprzeczności, ponieważz jednej strony zarzuca, że biegła podała, iż nie nastąpiło pogorszenie uszczerbkuna zdrowiu ubezpieczonego, a w drugim miejscu podaje, że na przestrzeni lat nie doszłodo pogorszenia. Zacytowane stwierdzenia biegłej zostały wyrwane z kontekstu. Z analizy całej opinii wynika, że biegła uznała, iż nie doszło do pogorszenia stanu zdrowia uzasadniającego orzeczenie wyższego uszczerbku na zdrowiu z powodu choroby zawodowej niż 20 procent. Natomiast pogorszenie stanu zdrowia dotyczy stanu w dacie rozpoznania pylicy, to jest w 2013 roku w porównaniu do wyników badań z roku 2005, kiedy nie było podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W związku z powyższym także w postępowaniu apelacyjnym, Sąd nie dopuścił dowodu z opinii kolejnego biegłego pulmonologa na podstawie artykułu 217 paragraf 2 kpc. Chybiony jest zarzut naruszenia artykułu 233 paragraf 1 kpc. Zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, wyrażonąw tym przepisie Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. A zatem jak podkreśla, jak podkreśla się w orzecznictwie z uwzględnieniem wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu jak również wszelkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów i mających znaczenie dla oceny ich mocyi wiarygodności. Przepis artykułu 233 paragraf 1 kpc potwierdza zasadę swobodnej oceny dowodów dokonywanej przez pryzmat własnych przekonań Sądu, jego wiedzyi posiadanego zasobu doświadczeń życiowych, ramy tej oceny wyznaczonesą wymaganiami prawa procesowego oraz zasadami logicznego myślenia według, których Sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odnosi je do pozostałego materiału dowodowego. Zatem omawiany przepis wyznacza reguły oceny dowodów. Apelujący zarzucił Sądowi I Instancji dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów nie sprecyzował jednak, na czym polega dokonanie dowolnej oceny dowodów. Z uzasadnienia apelacji wynika, że według ubezpieczonego Sąd nie zgromadził pełnego materiału dowodowego. W ocenie SąduII instancji zgromadzony materiał dowodowy jest pełny, przeprowadzone zaś dowody zostały ocenione zgodnie ze wskazaniami przepisu artykułu 233 paragraf 1 kpc. Sprawa dotyczyła odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu w związku z chorobą zawodową, zatem nie było podstaw do badania związku (...) z pylicą płuc. Z obu opinii biegłych wynika, że uszczerbek na zdrowiu ubezpieczonego wynosi 20 procent. Takiego też ustalenia dokonał lekarz orzecznik ZUS. W tej sytuacji wbrew zarzutowi apelacji ustalenie 20 procentowego uszczerbku na zdrowiu, ma oparcie w materiale dowodowym.
Mając powyższe na uwadze apelacja została oddalona na podstawie artykułu 385 kpc.
Przepisywanie.pl SERWER - Automatyzacja Przepisywania Nagrań
Zatwierdzono transkrypcję dnia 13 stycznia 2015 r.