Sygn. akt VIII U 396/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 czerwca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Jolanta Łanowy - Klimek
Protokolant:
Małgorzata Skirło
po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. w Gliwicach
sprawy F. R. (R.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
o datę przyznania emerytury, wypłatę wyrównania
na skutek odwołań F. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
z dnia 2 stycznia 2017 r. i 5 stycznia 2017 r. nr (...)
oddala odwołania.
(-) SSO Jolanta Łanowy – Klimek
Sygn. akt VIII U 396/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 stycznia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., wykonując wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 października 2016r. sygn. III AUa 1804/15, przyznał ubezpieczonemu F. R. emeryturę od 24 listopada 2014r. tj. od daty określonej w wyroku Sądu. Jednocześnie ZUS zawiesił wypłatę świadczenia z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia.
Decyzją z dnia 5 stycznia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., ustalił ubezpieczonemu F. R. wysokość emerytury i podjął jej wypłatę od 1 marca 2016r. tj. od miesiąca w którym ustała przyczyna zawieszenia świadczenia oraz wypłacił ubezpieczonemu wyrównanie za okres od 1 marca 2016r.
Ubezpieczony odwołał się od powyższych decyzji domagając się wypłaty świadczenia za okres od 24 listopada 2014r.,wskazując iż prawo do emerytury otrzymał na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego i w tym czasie nie mógł rozwiązać stosunku pracy, bowiem w chwili składania wniosku o emeryturę nie mógł mieć pewności, że to prawo uzyska. Nadto zgłaszał wątpliwość czy art. 103a ustawy emerytalnej ma zastosowanie w przypadku przyznania prawa do emerytury przez Sąd a nie organ rentowy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Sąd ustalił, co następuje:
Ubezpieczony F. R. urodzony (...), 60 lat życia ukończył w dniu (...).
W dniu 24 listopada 2014r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Decyzją z dnia 18 grudnia 2014r. (...) Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, z powodu nie udowodnienia 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2015r. sygn. VIII U 233/15.
Wyrokiem z dnia 24 października 2016r. sygn. III AUa 1804/15 Sąd Apelacyjny w Katowicach zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2015r. sygn. VIII U 233/15 oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego i przyznał F. R. prawo do emerytury poczynając od 24 listopada 2014r.
W wykonaniu powyższego wyroku, decyzją z dnia 2 stycznia 2017r. (...) Oddział w Z., przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych od daty określonej w wyroku Sądu tj. od 24 listopada 2014r. ZUS obliczył wysokość świadczenia w dwóch wariantach: w oparciu o art. 183 stawy emerytalnej tj. częściowo na podstawie art. 26 ustawy (65%) i częściowo na podstawie art. 53 ustawy (35%) oraz w oparciu o art. 26 ustawy. Jednocześnie ZUS zawiesił wypłatę świadczenia z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia.
Decyzją z dnia 5 stycznia 2017r. (...) Oddział w Z., ustalił ubezpieczonemu wysokość emerytury i podjął wypłatę emerytury od 1 marca 2016r. tj. od miesiąca w którym ustała przyczyna zawieszenia świadczenia oraz wypłacił ubezpieczonemu wyrównanie za okres od 1 marca 2016r., zaliczając na poczet należności za okres od 1 marca 2016r. do 28 lutego 2017r. kwotę pobranej renty rodzinnej.
Ubezpieczony zaskarżył decyzje z dnia 2 stycznia 2017r. i z dnia 5 stycznia 2017r. domagając się wypłaty emerytury za okres jej zawieszenia tj. od 24 listopada 2014r. do 29 lutego 2016r.
Nadto Sąd ustalił, iż F. R. w okresie od 10 lutego 2009r. do 4 marca 2016r. pozostawał w zatrudnieniu w (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w B..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o akta organu rentowego oraz akta tut. Sądu o sygn. VIII U 233/15.
Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych. Stan faktyczny sprawy nie był sporny.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie, prawo ubezpieczonego do emerytury jest bezsporne. Przedmiotem sporu pozostaje natomiast data podjęcia wypłaty świadczenia, bowiem ubezpieczony domaga się wypłaty emerytury za okres od daty jej przyznania tj. od 24 listopada 2014r. do 29 lutego 2016r., a nie jak to uczynił ZUS dopiero od 1 marca 2016r.
Jak wynika z materiału dowodowego, prawo ubezpieczonego do emerytury zostało ostatecznie ustalone wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 października 2016r. sygn. III AUa 1804/15, poczynając od 24 listopada 2014r.
Wyrok ten został wykonany zaskarżoną decyzją ZUS z dnia 2 stycznia 2017r. Następnie zaskarżoną decyzją z dnia 5 stycznia 2017r. ZUS podjął wypłatę emerytury od 1 marca 2016r. tj. od miesiąca w którym ustała przyczyna zawieszenia świadczenia – pozostawanie w stosunku pracy i wypłacił wyrównanie za okres od 1 marca 2016r.
Bezsporne przy tym jest, że ubezpieczony w okresie od 10 lutego 2009r. do 4 marca 2016r. pozostawał w zatrudnieniu u tego samego pracodawcy w (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w B..
Sąd podziela stanowisko organu rentowego, że wypłatę świadczenia należało podjąć od 1 marca 2016r.
Należy bowiem rozróżnić kwestię przyznania prawa do emerytury od kwestii wypłaty emerytury. Ubezpieczony prawo do emerytury ma od 24 listopada 2014r. – czego nie kwestionuje.
Zgodnie z treścią art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2016r., poz.887 ze zm.) obowiązującego od 1 stycznia 2011r., prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.
Nie ma przy tym znaczenia z jakiego powodu ubezpieczony nie rozwiązał stosunku pracy. Powyższy przepis nie dopuszcza bowiem wyjątków. Nie ma zatem znaczenia, że ubezpieczony otrzymał świadczenie na mocy wyroku Sądu.
Zgodnie natomiast z art. 135 ust. 1 ustawy w razie ustania przyczyny powodującej wstrzymanie wypłaty świadczenia, wypłatę wznawia się od miesiąca ustania tej przyczyny, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty lub wydano z urzędu decyzję o jej wznowieniu, z uwzględnieniem ust. 2
Niezależnie zatem od przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury od dnia 24 listopada 2014r., w okresie kontynuowania zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy wypłata świadczenia podlegała zawieszeniu od daty przyznania świadczenia do miesiąca poprzedzającego miesiąc rozwiązania tego stosunku pracy. Słusznie zatem ZUS podjął wypłatę świadczenia dopiero od 1 marca 2016r.
Mając powyższe względy na uwadze, Sąd – na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. – oddalił odwołania od obu zaskarżonych decyzji.
(-) SSO Jolanta Łanowy – Klimek