Sygn. akt
VIII Gz 88/13
POSTANOWIENIE
Dnia
30 września 2013r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie następującym :
Przewodniczący
Sędziowie
SSO Barbara Jamiołkowska (spr.)
SSO Marek Tauer
SSO Elżbieta Kala
po rozpoznaniu w dniu
30 września 2013 r.
w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:
M. R.
o ogłoszenie upadłości
na skutek zażalenia wnioskodawcy
od zarządzenia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt XV GU 37/13
postanawia :
oddalić zażalenie
Sygn. akt VIII Gz 88/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wezwał wnioskodawczynię M. R. do uiszczenia kwoty 800 zł tytułem uzupełnienia opłaty od wniosku o ogłoszenia upadłości, stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą w wysokości 1000 zł określoną w art. 74 pkt. 1 ustawy dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych o kosztach sądowych a uiszczoną przez wnioskodawczynię kwotą 200 zł. Sąd Rejonowy zważył, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 28 lutego 2003 Prawo upadłościowe i naprawcze do wniosku skarżącej zastosowanie mają przepisy o upadłości przedsiębiorców, a nie upadłości konsumenckiej.
W zażaleniu skarżąca M. R. wniosła o uchylenie zarządzenia. Skarżąca zakwestionowała podstawę prawną wymiaru opłaty twierdząc, iż do złożonego przez nią wniosku zastosowanie znajdzie art. 75 pkt 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, tym samym iż uczyniła ona zadość obowiązkowi uiszczenia opłaty w kwocie 200 zł. Zdaniem skarżącej interpretacja powołanego przepisu prowadząca do wniosku, że jeżeli ktoś prowadził działalność gospodarczą to płaci wyższą opłatę nie ma uzasadnienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca M. R.prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą (...) oraz (...)do 11 grudnia 2012 roku, zaś wniosek o ogłoszenie upadłości złożyła do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy 22 marca 2013 roku. Rację ma zatem Sąd Rejonowy twierdząc, iż w związku z faktem, że od zaprzestania przez skarżącą prowadzenia działalności gospodarczej do dnia złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej nie upłynął rok, na mocy art. 8 Prawa upadłościowego i naprawczego do skarżącej winno się stosować przepisy o upadłości przedsiębiorców. Dlatego prawidłowe jest oparcie wymiaru opłaty na art. 74 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, która to opłata wynosić ma 1000 zł, a tym samym wezwanie skarżącej do uzupełnienia różnicy w wysokości 800 zł .
Nie ma racji skarżąca, kwestionując interpretację art. 75 pkt. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wysokość opłaty nałożonej przez Sąd Rejonowy na skarżącą jest bowiem wynikiem interpretacji art. 74 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z art. 8 Prawa upadłościowego i naprawczego, przy zastosowaniu, której powoływany przez skarżącą przepis w ogóle nie znajdzie zastosowania.
Mając na uwadze powyższe, zażalenie skarżącej jako nieuzasadnione należało oddalić, o czym orzeczono na podstawie art. 385 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.