Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie V CZ 147/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
V CZ 147/12
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Anna Kozłowska, Bogumiła Ustjanicz, Krzysztof Strzelczyk

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 98, art. 98 § 1, art. 391 § 1, art. 394(1) § 3, art. 398(16), art. 398(21)
  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu§ 6 pkt 3, § 12 ust. 1 pkt 1, § 13 ust. 1 pkt 1

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 147/12 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa P. S. przeciwko R. sp. z o.o. sp. komandytowa o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2013 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w pkt. II wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 kwietnia 2012 r., 1) zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 zł (trzysta) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego; 2) oddala wniosek powoda o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, powołując się na przewidzianą art. 98 k.p.c. zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy oraz koszty zastępstwa procesowego według stawek przewidzianych we wskazanych przepisach. Pozwana w zażaleniu domagała się zmiany postanowienia przez obniżenie kosztów postępowania apelacyjnego do kwoty 300 zł, zarzuciła naruszenie art. 98 k.p.c. oraz przepisów § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej - „rozp.”). Wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania zażaleniowego. Powód wniósł o oddalenie zażalenia, podniósł, że zasądzone koszty mieszczą się w granicach stawek przewidzianych przepisami, wskazał na błędne powołanie rozporządzenia dotyczącego opłat za czynności adwokackie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie należało uznać za uzasadnione. Oddalenie apelacji wniesionej przez pozwaną oznacza, że przegrała ona sprawę na etapie postępowania apelacyjnego i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, przewidzianą art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., jest zobowiązana do zwrotu kosztów powodowi. Obejmują one wynagrodzenie pełnomocnika powoda w osobie radcy prawnego. Zgodnie z § 6 pkt 3 rozp. minimalna stawka wynagrodzenia obejmuje kwotę 600 zł, a w postępowaniu apelacyjnym kwotę 300 zł, stosownie do § 12 ust. 1 pkt 1 rozp. Pełnomocnik powoda nie przedłożył spisu kosztów, złożył oświadczenie, że domaga się zwrotu kosztów według norm przepisanych. Określenie wysokości tych kosztów dokonane być powinno przez Sąd przy uwzględnieniu przesłanek przewidzianych art. 109 § 2 zdanie drugie k.p.c. 3 Zastosowanie stawki wyższej od minimalnej wymagało wskazania na przewyższający przeciętną miarę nakład pracy pełnomocnika, zwiększoną ilość podjętych przez niego czynności i ich jakość, wymagający ponad przeciętnych starań, pod względem faktycznym lub prawnym, charakter sprawy i znacząco istotny wkład pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W ten sposób określone zostały czynniki mające wpływ na rozmiar wynagrodzenia, przy czym nie jest wyłączone uwzględnienie szczególnego znaczenia jednego z nich. Przyjęcie stawki minimalnej nie wymaga wypowiadania się przez Sąd w kwestii tych przesłanek, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Na przyjęcie wyższej od minimalnej stawki nie wskazuje działanie pełnomocnika powoda w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji, brak podstaw do uznania, że wystąpiły pozostałe czynniki, a zatem należało uznać, że zasądzeniu podlegała stawka minimalna, obejmująca kwotę 300 zł. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Niedokładności w oznaczeniu podstawy prawnej określenia wysokości stawek, świadczące o braku należytej staranności, nie miały znaczenia dla oceny zgłoszonego środka odwoławczego. Za bezzasadny uznać należało wniosek pozwanej o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, skoro nie był on przeciwnikiem przegrywającym sprawę w rozumieniu art. 98 § 1 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. jw