Postanowienie V CSK 535/07

Sygn. akt V CSK 535/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości W. D. przeciwko J. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanej 1800 zł kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Pełnomocnik powoda, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdził, że rozpoznanie skargi jest niezbędnie „z uwagi na konieczność zaakcentowania skutków, jakie prawo upadłościowe i naprawcze, jako lex specialis, wywołuje w sferze przepisów ogólnych, w tym również dotyczących małżeńskich spraw majątkowych”. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie stanowi jeden z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego niedochowanie powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a limine. Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c., i stanowi jej dopełnienie. Jest to zatem nałożony na skarżącego obowiązek polegający na wykazaniu 2 argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego. Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.). Wniesiona przez powoda skarga kasacyjna nie zwiera odpowiadającego wyżej przestawionym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Przytoczone uzasadnienie wniosku zawiera dowolne argumenty, nienawiązujące do wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie wykazał zatem, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 391 i art. 39821 k.p.c.).