Postanowienie V CNP 19/10

Sygn. akt V CNP 19/10 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa H. H. przeciwko A. S. o zachowek, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2010 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt IV Ca (…) [IV WSC (…)], odrzuca skargę oraz nie obciąża skarżącego kosztami postępowania. Uzasadnienie Powód wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i 2 przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił. Wskazał jedynie, że kwota 30 000 zł stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia i podniósł, że orzeczenie „wyrządza oczywistą szkodę powodowi, który nie może uzyskać żadnej korzyści ze spadku po swoim ojcu mimo, że należy do kręgu spadkobierców koniecznych”, co nie jest uprawdopodobnieniem wyrządzonej szkody. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 w zw. art. 98 § 1 z art. 391 § 1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c.