Postanowienie SNO 20/10

POSTANOWIENIE Z DNIA 19 MAJA 2010 R. SNO 20/10 Przewodniczący: sędzia SN Andrzej Siuchniński. Sędziowie SN: Jan Górowski, Stanisław Dąbrowski. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem protokolanta w sprawie sędziego Sądu Okręgowego po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 r. zażalenia wniesionego przez obrońcę obwinionego na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt ASD (...) p o s t a n o w i ł : u t r z y m a ć w m o c y z a s k a r ż o n e p o s t a n o w i e n i e . U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne przeciwko obwinionemu sędziemu Sądu Okręgowego, gdyż ustała podstawa zawieszenia, mianowicie postępowanie karne toczące się przed Sądem Rejonowym w sprawie II K 608/06 przeciwko obwinionemu zostało prawomocnie zakończone. W zażaleniu na powyższe postanowienie obrońca obwinionego podniósł, że Sąd Dyscyplinarny pierwszej instancji błędnie powołał jako podstawę prawną podjęcia zawieszonego postępowania art. 22 § 1 k.p.k. Zdaniem skarżącego, przepis ten odnosi się wyłącznie do samego zawieszenia postępowania, a nie do jego podjęcia. Nadto podniósł, że skarżący czyni starania o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji od wyroku zapadłego w sprawie II K 608/06. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: Z brzmienia art. 22 § 2 k.p.k. wynika, że art. 22 k.p.k. dotyczy nie tylko postanowień zawieszających postępowanie, ale wszystkich orzeczeń w przedmiocie zawieszenia postępowania, co obejmuje także jego podjęcie. Odmienna wykładnia proponowana przez skarżącego prowadziłaby do konkluzji, że raz zawieszonego postępowania nie da się podjąć, co jest nie do przyjęcia. Postępowanie dyscyplinarne zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia konkretnego postępowania karnego i to postępowanie zostało prawomocnie zakończone. Zabiegi obwinionego o wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kasacji od prawomocnego wyroku nie mogą mieć wpływu na prawomocność tego wyroku. Zatem, Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny zasadnie 2 podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne i trafnie jako podstawę prawną orzeczenia powołał art. 22 § 1 k.p.k. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.