Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok IV U 7/14

Sąd
Sąd powszechny
Data
Sygnatura
IV U 7/14
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Jerzy Zalasiński

Teza

Renta socjalna ma charakter świadczenia kompensującego brak możliwości nabycia uprawnień do świadczeń z systemu ubezpieczenia społecznego ze względu na to, że całkowita niezdolność do pracy lub naruszenie sprawności organizmu ubezpieczonego powstało przed jego wejściem na rynek pracy.

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV U 7/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 sierpnia 2015r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący

SSO Jerzy Zalasiński

Protokolant

sekr. sądowy Anna Wąsak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015r. w S.

odwołania K. P.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

z dnia 15 listopada 2013 r. Nr (...)

w sprawie K. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o prawo do renty socjalnej

oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 7/14

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 15.11.2013r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił K. P. prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że ubezpieczony nie spełnia wymogów ustawowych, ponieważ zgodnie z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS nie jest całkowicie niezdolny do pracy.

Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony K. P. wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że stopień zaawansowania schorzeń, na które cierpi od dzieciństwa, powoduje u niego całkowitą niezdolność do pracy.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie powołując te same argumenty, co w uzasadnieniu decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.

K. P. urodzony (...) w dniu 29.08.2013r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie renty socjalnej. Lekarz Orzecznik ZUS nie uznał ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy. Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 05.11.2013r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy, co było podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Badając sporną okoliczność niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: psychiatry M. A., psychologa A. J., kardiologa – endokrynologa M. O., okulisty H. R., neurologa A. S., neurologa M. D. i specjalisty medycyny pracy L. M.. Biegli w swoich opiniach (k. 10-15, 22-23v, 34-39, 50-53) stwierdził u ubezpieczonego zaburzenia emocjonalne, zaburzenia mowy, nadciśnienie tętnicze, przewlekłą autoimmunologiczną chorobę tarczycy przebiegającą z nadczynnością tarczycy, eutyreozę, niewielkie zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z dyskopatią bez objawów ubytkowych i neurologicznych, okresowe zezowanie lewego oka. Schorzenia te, zdaniem biegłych, nie powodują całkowitej niezdolności do pracy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje.

Odwołanie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27.06.2003r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135, poz. 1268) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało:

1)przed ukończeniem 18. roku życia;

2)w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej - przed ukończeniem 25. roku życia;

3)w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

Ubezpieczony nie spełnia powyższych warunków. W świetle opinii biegłych lekarzy nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Sąd Okręgowy w całej rozciągłości podziela opinie biegłych, ponieważ zostały wydane przez lekarzy odpowiedniej specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonego i analizie dokumentacji medycznej. Na rozprawie w dniu 27.08.2015r. pełnomocnik ubezpieczonego kwestionowała opinie biegłych, lecz nie zgłosiła żadnych wniosków dowodowych. W ocenie Sądu biegli w opiniach przekonywująco wyjaśnili swoje stanowisko i z tego względu zastrzeżenia pełnomocnika ubezpieczonego okazały się niezasadne. Zastrzeżenia te nie podważają ustaleń dokonanych przez biegłych, a jedynie nie zgadzają się z wnioskami końcowymi.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 par. 1 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.