Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 19 października 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 49/05 w przedmiocie przyznania jednorazowej pomocy na otwarcie działalności gospodarczej postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; II. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SAB/Wr 46/07 odrzucił skargę o wznowienie postępowania sadowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 19 października 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 49/05 w przedmiocie przyznania jednorazowej pomocy na otwarcie działalności gospodarczej
Skarżący na urzędowym formularzu wypełnionym w dniu [...] złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W jego uzasadnieniu podał, że jest osobą samotną, bezrobotną bez prawa do zasiłku (co potwierdził aktualnym zaświadczeniem z urzędu pracy) i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Przymus adwokacko-radcowski przy sporządzeniu skargi kasacyjnej powoduje odebranie mu prawa do sądu zagwarantowanego w konstytucji i innych aktach prawnych. Inwalidztwo II grupy ogranicza mu podjęcie pracy. Skarżący podał, że nie posiada nieruchomości, a także oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Przepis art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "b" cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą samotną, inwalidą II grupy, bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata.
Z tych względów, w oparciu o 161 § 1 pkt 3 i art. 239 pkt 1 lit "b" w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.