Postanowienie IV KZ 73/12

Sygn. akt IV KZ 73/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie skazanego A. D. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 grudnia 2012 r., zażalenia złożonego przez skazanego, na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2012 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku A. D. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 15 kwietnia 2008 r., albowiem wniosek ten nie odpowiadał warunkom formalnym, gdyż został sporządzony własnoręcznie przez skazanego. Zarządzenie to zaskarżył skazany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, który nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego, a w niniejszej sprawie obowiązek ten nie został spełniony. Wprawdzie skazany kwestionuje przymus adwokacki twierdząc, bez podania uzasadnienia takiego stanowiska, że jest on niezgodny z Konstytucją oraz 2 Europejską Konwencją Praw Człowieka, to należy jednak przypomnieć, że skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu, która po zbadaniu akt, zgodnie z treścią art. 84 § 3 k.p.k., poinformowała Sąd, że nie stwierdziła podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania (k. 43-45). Z treści tej opinii jednoznacznie wynika, że obrońca wyznaczona z urzędu w sposób właściwy dokonała analizy wniosku skazanego o wznowienie postępowania w oparciu o akta sprawy oraz przeprowadzoną rozmowę ze skazanym. W związku z powyższym, skoro skazany po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego swojego wniosku, a więc złożenia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata z wyboru, braku tego nie uzupełnił, słusznie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia sporządzonego osobiście przez niego wniosku. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.