Postanowienie IV KZ 16/13

Sygn. akt IV KZ 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 kwietnia 2013 r. w sprawie G. N. w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 listopada 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku skazanego G. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem. Odmowę uzasadniono brakiem przyczyny niezależnej od strony, która spowodowała przekroczenie terminu, a uzasadniałaby jego przywrócenie. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, argumentując, że wniosek miał dotyczyć innej sprawy skazanego. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. We wniosku z dnia 15 października 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, skazany jednoznacznie wskazał, że dotyczy on sprawy o sygn. VII Ka …/11 zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w B., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C. w sprawie o sygn. II K …/10. Nie sposób 2 uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k. Przeciwnie, w ocenie Sądu Najwyższego, tak oczywista omyłka co do sprawy, w której skazany dokonuje czynności procesowych świadczy o lekceważącym podejściu skazanego do tychże. Sąd Najwyższy w całości podziela argumentację przytoczoną w zaskarżonym postanowieniu i uznaje ją za trafną. Polecając złożenie wniosku małżonce, skazany musiał liczyć się z ewentualnymi jej zaniedbaniami w tym względzie. Podobnie praca w delegacji nie może być uznana za okoliczność przez stronę niezależną, która by uniemożliwiała złożenie wniosku w terminie, np. poprzez nadanie go pocztą. Wobec powyższego, nie dopatrzono się sprawie podstaw do przywrócenia terminu, o które wnioskował skazany, co pociągnęło konieczność utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.