Sygn. akt IV Ka 688/12
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:
SSO Paweł Pratkowiecki
Sędziowie
SO Barbara Gabrysz
SO Marek Poddębniak (spr.)
Protokolant
stażysta Antonina Kubiena
przy udziale Mariusza Zielińskiego
Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Legnicy
po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r.
sprawy A. O.
oskarżonego o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Głogowie
od wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie
z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II K 1068/12
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego A. O. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres roku,
II. na podstawie art. 63 § 2 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 12 maja 2012 roku,
III. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20,00 złotych kosztów procesu za postępowanie odwoławcze i wymierza mu 30,00 złotych opłaty za II instancję.
Sygn. akt IV Ka 688/12
UZASADNIENIE
A. O. oskarżony był o to, że w dniu 19 maja 2012 r. w G. na ul. (...) w woj. (...) kierował samochodem marki S. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając odpowiednio: 0,52 mg/l, 0,58 mg/l, 0,63 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym przez siebie powietrzu przy badaniu urządzeniem kontrolno-pomiarowym to jest o czyn z art. 178a § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Głogowie wyrokiem z 25 października 2012 r. w sprawie II K 1068/12 na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne przeciwko oskarżonemu A. O. (O.) warunkowo umorzył na okres próby 1 (jednego) roku.
Na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócił oskarżonemu dowód rzeczowy w postaci szklanej butelki od wódki (...)o poj. 100 ml wymienionej w wykazie nr I/277/12 pod poz. 1 (k. 26 akt sprawy).
Na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 629 k.p.k. i art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzył mu opłatę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) zł.
Z wyrokiem tym nie zgodził się oskarżyciel publiczny zarzucając wyrokowi Sądu I instancji:
I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na wyrażeniu błędnego poglądu, iż stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego A. O. – popełnionego w okolicznościach przez Sąd ustalonych – nie jest znaczny i w następstwie tego niesłuszne warunkowe umorzenie postępowania, podczas gdy właściwa ocena rodzaju i charakteru naruszonego dobra prawnego, jak również całokształt elementów przedmiotowych prowadzi do przeciwstawnego wniosku, a mianowicie do wniosku, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez ww. z całą pewnością nie jest nieznaczny,
II. niesłuszne niezastosowanie przez Sąd wobec oskarżonego A. O., środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz brak orzeczenia o świadczeniu pieniężnym, podczas gdy uwzględniając okoliczności obciążające oskarżonego, w szczególności znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się poziomem stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego, zastosowanie wobec oskarżonego jedynie środka probacyjnego bez orzeczenia dodatkowych obowiązków nie stanowi dla sprawcy żadnej dolegliwości, a tym samym nie spełnia celów prewencyjnych
i powołując się na ten zarzut wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie przed Sądem Okręgowym Prokurator popierał pisemną apelację i zawarte w niej wnioski, oskarżony wnosił o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora Rejonowego w Głogowie była w części słuszna, nie zasługiwał jednak na uwzględnienie zawarty w niej wniosek..
Sąd Rejonowy, czego nie kwestionowały także strony, prawidłowo ustalił stan faktyczny i dokonał prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego. Sąd I instancji wbrew twierdzeniom skarżącego trafnie ocenił także stopień szkodliwości społecznej czynu oskarżonego. Zważywszy bowiem na dotychczasowe zachowanie oskarżonego, który wcześniej nie był nigdy karany i biorąc pod uwagę jego postawę w toku postępowania, która z jednej strony polegała na przyznaniu się do winy i współpracy w jego toku, z drugiej zaś na deklaracji powstrzymania się od podobnych zachowań w przyszłości, także w ocenie Sądu Okręgowego warunkowe umorzenie postępowania spowoduje, że oskarżony w przyszłości przestrzegał będzie porządku prawnego.
W ocenie Sądu Okręgowego słusznie w uzasadnieniu swojej apelacji, skarżący Prokurator podnosił, że celowym będzie orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Okolicznością, która bez wątpienia postulat ten w pełni uzasadniała, był stopień nietrzeźwości oskarżonego, który w momencie popełnienia przez niego przypisanego mu czynu kilkukrotnie przekraczał poziom trzeźwości. W konsekwencji Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok orzekając o środku karnym, który dodatkowo stanowić będzie realną dolegliwość dla oskarżonego za to co zrobił.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 626 k.p.k.