Postanowienie IV CSK 202/12

Sygn. akt IV CSK 202/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa J. K. przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Spraw Wewnętrznych w W., Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w W., Ministrowi Sprawiedliwości w W. i M. Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z siedzibą w R. o zadośćuczynienie i rentę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia 2011 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie 2 Powód złożył skargę kasacyjną (nazwaną – zapewne omyłkowo – „kasacją”) od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia 2011 r., w którym oddalono apelację powoda wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lipca 2011 r. (k. 447 akt sprawy). W skardze kasacyjnej sformułowano zarzuty naruszenia przepisów procesowych (pkt II części wstępnej skargi). Skarżący podnosił także „naruszenie prawa materialnego”, ale bez wskazania przepisów tego prawa, jakie miałyby być naruszone w zaskarżonym skargą orzeczeniu. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że niniejsze postępowanie dotknięte zostało nieważnością przed Sądem pierwszej i drugiej instancji, a ponadto skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt III i IV skargi). Analizując treść zaskarżonego wyroku z dnia 19 grudnia 2011 r., treść skargi kasacyjnej, zawartą w niej motywację prawną wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz treść odpowiedzi pozwanego Skarbu Państwa na skargę kasacyjną powoda z dnia 23 kwietnia 2012 r. (k. 511 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie pojawiły się przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. O nieważności postępowania nie może świadczyć argumentacja przytoczona w pkt III i IV skargi. Co więcej, w skardze kasacyjnej nie przytoczono podstaw kasacyjnych, które pozwoliłyby zweryfikować w postępowaniu kasacyjnym zasadność przyjętego przez Sąd Apelacyjny przedawnienia roszczenia powoda (s. 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Nie obciążono powoda kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na jego sytuację majątkową (por. postanowienie z dnia 28 marca 2012 r., k. 504 akt sprawy) przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.