Postanowienie IV CNP 88/11

Sygn. akt IV CNP 88/11 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi pozwanej I. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 marca 2011 r., w sprawie z powództwa W. Z. przeciwko I.G. i Przedsiębiorstwu Budowlanemu "K." M. K., Z. K. Spółce Jawnej w . o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2011 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna spełniać warunki określone w art. 4245 § 1 k.p.c., w tym „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić. Zawarta w przedstawionej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ponadto, zgodnie z 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., skarga musi zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Ma to związek z art. 4171 § 2 k.c., który określa materialne przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa za wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem. Obliguje to skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju, rozmiaru i związku przyczynowego pomiędzy wydanym orzeczeniem a szkodą. Nie czyni zadość obowiązkowi uprawdopodobnienia szkody powołanie się na szkodę przyszłą bądź hipotetyczną (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 29 marca 2011 r., IV CNP 115/10, Lex nr 785538). W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżącej nie spełnia wymienionego wyżej wymagania, gdyż powołuje się jedynie na szkodę 3 przyszłą polegającą na możliwości przeprowadzenia przez powódkę egzekucji z nieruchomości stanowiącej własność pozwanej. Skarga dotknięta wskazanymi brakami podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). md