Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie IV CNP 63/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
IV CNP 63/07
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Marek Sychowicz

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 98 § 1, art. 98 § 3, art. 99, art. 398(1), art. 398(2), art. 424(5) § 1 pkt 5
  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu§ 6 pkt 7, § 12 ust. 5 pkt 2

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 63/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz w sprawie ze skargi pozwanych WW i KW o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 maja 2005 r., sygn. akt [....], w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości "B." SA przeciwko WW, KW i WW o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r., odrzuca skargę; zasądza od WW i KW solidarnie na rzecz Syndyka masy upadłości "B." SA kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 2 Uzasadnienie KW i WW, pozwani w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 maja 2005 r., wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku. Wyrokiem tym oddalona została apelacja wymienionych pozwanych i pozwanego WW od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 6 grudnia 2004 r., którym zasądzona została solidarnie od wszystkich pozwanych kwota 3.278.919,92 zł z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu. Wniesiona przez pozwanych skarga jest niedopuszczalna, co wynika z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., albowiem wzruszenie wyroku zaskarżonego tą skargą było możliwe w drodze innego środka prawnego - skargi kasacyjnej (art. 3981 i 3982 k.p.c.). Skargę taką pozwani zresztą wnieśli, z tym ze postanowieniem z dnia 8 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej do rozpoznania. Okoliczność ta nie zmienia faktu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku było możliwe w drodze innego środka prawnego, co skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku czyni niedopuszczalną. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 oraz art. 108 § 1 zd. pierwsze w zw. z art. 98 § 1 i § 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 12 ust 5 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) postanowił jak w sentencji.