Postanowienie IV CNP 43/11

Sygn. akt IV CNP 43/11 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa K. S. przeciwko A. S. – P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2011 r., 1) odrzuca skargę; 2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania. 2 Uzasadnienie Skarga powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 grudnia 2010 r. nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., bowiem nie wskazano w niej przepisów prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny. Nie spełnia również wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c., gdyż, jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, pierwsze z nich jest spełnione tylko wtedy, gdy skarżący złoży oświadczenie, iż szkoda wystąpiła, wskaże jej rodzaj, rozmiar i czas powstania, wykaże, że jest ona następstwem wydania zaskarżonego orzeczenia oraz powoła lub przedstawi dowody albo inne środki uwiarygodniające jego twierdzenia w tym przedmiocie (porównaj między innymi orzeczenie z dnia 11 sierpnia 2005 r. III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16). Natomiast wypełnienie drugiego wymagania polega na przedstawieniu przez skarżącego wyczerpującej analizy prawniczej dotyczącej możliwości zastosowania istniejących środków prawnych i wykazania w sposób nie budzący wątpliwości, że ich zastosowanie w sprawie nie było dopuszczalne lub z innych przyczyn nie mogło odnieść skutku (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140 oraz z dnia 24 lipca 2008 r. I CNP 50/08 i z dnia 21 grudnia 2006 r. III CNP 57/06, niepubl.). Z uwagi na to, że rozpoznawana skarga nie zawiera żadnego z powyższych, niezbędnych wywodów jak również nie wskazano w niej, z którymi przepisami prawa zaskarżony wyrok jest niezgodny, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c. odrzucił skargę. Wniosek strony przeciwnej o zasądzenie kosztów postępowania podlegał oddaleniu, bowiem pismo, w którym go zawarto, nazwane „odpowiedzią na skargę”, zostało zwrócone zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c., a więc nie wywołało skutków procesowych.