Postanowienie IV CNP 35/10

Sygn. akt IV CNP 35/10 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi wnioskodawczyni M. K.-M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt II S (…), o odrzuceniu skargi na naruszenie jej prawa do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy I Ns (…) Sądu Rejonowego w P. w sprawie z wniosku M. K.-M. przy uczestnictwie P. S. i M. S. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2010 r., odrzuca skargę Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę M. K.-M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W skardze z dnia 21 sierpnia 2009 r. skarżąca wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez 2 wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, niepubl. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, niepubl.). Skarżąca tego obowiązku nie spełniła; wskazała jedynie, że poniosła szkodę w wysokości 154 000 zł oraz podniosła, że „poniosła szkodę oraz stratę tytułem pozbawienia jej praw do nieruchomości po zmarłym mężu”, i że „zasądzona spłata całkowicie nie odpowiadała realnej wartości przedmiotowej nieruchomości”. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.