Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok III ZS 5/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
III ZS 5/09
Rodzaj
Wyrok

Sędziowie: Andrzej Wróbel, Kazimierz Jaśkowski, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Powołane przepisy

  • Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 września 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o komornikach sądowych i egzekucjiart. 68 ust. 1
  • Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucjiart. 27 ust. 1
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.art. 17

Treść orzeczenia

Sygn. akt III ZS 5/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec SSN Andrzej Wróbel Protokolant Halina Kurek w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości na uchwałę Walnego Zgromadzenia Komorników Izby Komorniczej w B. z dnia 26 marca 2009 r. , po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lutego 2010 r. uchyla zaskarżoną uchwałę. Uzasadnienie Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (jednolity tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191 ze zm.), złożył do Sądu Najwyższego wniosek o uchylenie uchwały z dnia 26 marca 2009 r., nr 3/09 XVII Walnego Zgromadzenia Komorników Sądowych Izby Komorniczej w B. Zaskarżoną uchwałą Walne Zgromadzenie „ustaliło zastępstwa komorników Izby Komorniczej w B. na wypadek, niemożności pełnienia obowiązków z powodu 2 przeszkód prawnych i faktycznych”. Ustalenie to polegało na wyznaczeniu dla każdego komornika jego zastępcy, będącego komornikiem lub asesorem komorniczym. Zdaniem Ministra Sprawiedliwości zaskarżona uchwała narusza art. 27 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym zastępcę komornika wyznacza prezes sądu apelacyjnego na wniosek rady izby komorniczej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Ministra Sprawiedliwości o uchylenie zaskarżonej uchwały jest oczywiście uzasadniony. Wyłączna kompetencja prezesa sądu apelacyjnego do wyznaczania – na wniosek rady właściwej izby komorniczej – zastępcy komornika jest jednoznacznie określona w art. 27 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Samorząd komorniczy powstaje i funkcjonuje na podstawie art. 17 Konstytucji oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Kompetencje walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej wymienia art. 89 tej ustawy, nie ma wśród nich wyznaczania zastępców komorników. Natomiast powołany w zaskarżonej uchwale jako podstawa jej podjęcia art. 90 ust. 1 wskazanej ustawy nie określa kompetencji walnego zgromadzenia komorników izby i oczywiście nie może być podstawą działania. Stanowi one jedynie, że decyzje walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej zapadają w formie uchwał. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.