Postanowienie III SW 44/14

Sygn. akt III SW 44/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) w sprawie z protestu wyborczego E. W. i A. P. przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej w Warszawie, 3) Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 czerwca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. E. W. i A. P. złożyły protest wyborczy. Wnoszące protest podniosły, że w dniu 25 maja 2014 r. w Obwodowej Komisji Wyborczej Nr […] wraz z trzecią osobą „głosowały na tego samego kandydata na europosła, dzieląc się tą informacją ze sobą nawzajem”. W protokole wyników głosowania z obwodu Nr […] (umieszczonym na stronie www.pkw.gov.pl) widnieje tylko jeden głos oddany na popartego przez nie kandydata. Zdaniem wnoszących protest, podobnych do ich sytuacji może być więcej, gdyż według protokołu 2 „oddano kilkanaście rzekomo nieważnych głosów”. W takiej sytuacji mają więc wątpliwości „odnośnie do uczciwości całości przeprowadzonych wyborów”. Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 336 Kodeksu wyborczego, do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246 tego Kodeksu. W myśl art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego, wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Przedmiotem zarzutów może być dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego). W niniejszej sprawie wnoszące protest nie przedstawiły ani nie wskazały żadnych dowodów dotyczących podniesionych zarzutów, nie wyjaśniając nawet, jak nazywał się kandydat na europosła, na którego głosowały, ani z jakiej listy kandydował, przez co ich protest jest niedopuszczalny. W Kodeksie wyborczym nie przewidziano wzywania wnoszącego protest przez Sąd Najwyższy do uzupełnienia tego rodzaju braków protestu. Protest niespełniający warunków z art. 241 Kodeksu wyborczego pozostawia się bez dalszego biegu (art. 243 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu wyborczego). Z tych względów postanowiono jak w sentencji.