Postanowienie III SPP 23/04

Postanowienie z dnia 7 grudnia 2004 r. III SPP 23/04 Skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuza- sadnionej zwłoki, wniesioną po prawomocnym zakończeniu postępowania o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, pozostawia się bez rozpoznania na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) w związku z art. 429 § 1 i art. 430 § 1 k.p.k. Przewodniczący SSN Stanisław Kosmal (sprawozdawca), Sędziowie SN: Marian Buliński, Wiesław Maciak. Sąd Najwyższy, z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Lublinie, po rozpo- znaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Zbi- gniewa D. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie [...] p o s t a n o w i ł: skargę Zbigniewa D. pozostawić bez rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zbigniew D., odbywający aktualnie w zakładzie karnym karę pozbawienia wol- ności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej, złożył w dniu 29 marca 2004 r. wniosek do Sądu Okręgowego-Wydziału Penitencjarnego w Lublinie o udzielenie mu przerwy w wykonywaniu wspomnianej wyżej kary. Sąd Okręgowy w Lublinie Wydział Penitencjarny postanowieniem z dnia 18 maja 2004 r. odmówił skazanemu udzielenia przerwy w odbywaniu tej kary. W dniu 24 maja 2004 r. Zbigniew D. złożył zażalenie na powyższe postano- wienie do Sądu Apelacyjnego w Lublinie. Sąd ten postanowieniem z dnia 22 wrze- 2 śnia 2004 r. zażalenia skazanego nie uwzględnił i utrzymał w mocy zaskarżone po- stanowienie. W dniu 28 września 2004 r. Zbigniew D. złożył skargę na przewlekłość postę- powania zażaleniowego przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie, w której domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie [...] toczącej się przed wspo- mnianym wyżej Sądem Apelacyjnym, niezwłocznego wyznaczenia posiedzenia w tej sprawie oraz przyznania mu od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w kwocie 4.000 zł. Po odczytaniu pisma Prezesa Sądu Apelacyjnego w Lublinie, w którym wnosił on o oddalenie przedmiotowej skargi - zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) - Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Bezsporne jest, że skarga Zbigniewa D. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie złożona została w dniu 28 września 2004 r., zaś po- stanowienie tego Sądu orzekające o nieuwzględnieniu jego zażalenia na postano- wienie Sądu Okręgowego w Lublinie odmawiające udzielenia mu przerwy w wykona- niu kary pozbawienia wolności zapadło w dniu 22 września 2004 r. Oznacza to, iż owa skarga została wniesiona po terminie, o jakim mowa w art. 5 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. Przepis ten stanowi bowiem, iż skarga na przewlekłość winna być wniesiona w toku postępowania w sprawie. Jak natomiast stwierdzono wyżej postę- powanie to zostało prawomocnie zakończone przed wniesieniem skargi, co powo- duje, iż nie może być ona rozpoznana merytorycznie. Ta okoliczność powoduje także, iż Sąd Najwyższy nie może uwzględnić wnio- sku Prezesa Sądu Apelacyjnego w Lublinie o oddalenie skargi Zbigniewa D. Przepis art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki stanowi, iż oddalić można tylko skargę niezasadną, zaś Sąd Najwyższy owej zasad- ności w tym postępowaniu nie badał. Zdaniem orzekającego w tej sprawie składu sądzącego, Sąd Najwyższy nie może również wniesionej po terminie skargi Zbigniewa D. odrzucić, albowiem przy- czyny odrzucenia skargi zostały wyczerpująco wymienione w art. 9 powołanej wyżej ustawy. Skoro zatem ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie wskazuje, co należy uczynić, gdy skarga została wniesiona po terminie za- 3 kończenia toku postępowania w sprawie, a zatem po upływie terminu czynności pro- cesowej, do którego mogła być wniesiona, zgodnie z art. 8 ust. 2 wspomnianej ustawy, który stanowi, iż w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpo- wiednio przepisy postępowania zażaleniowego obowiązujące w postępowaniu, któ- rego skarga dotyczy, należało sposobu rozstrzygnięcia w tej sprawie poszukiwać w odpowiednich przepisach Kodeksu postępowania karnego. Odpowiednimi przepisami w opisanej wyżej sytuacji - zdaniem Sądu Najwyższego - są przepisy art. 430 § 1 k.p.k. w związku z art. 429 § 1 k.p.k. Stanowią one bowiem, że sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli został on wniesiony po terminie. Zważywszy, że skarga na przewlekłość postępowania złożona przez Zbignie- wa D., którą należało traktować jako środek odwoławczy w postępowaniu zażalenio- wym przewidzianym w Kodeksie postępowania karnego, została wniesiona po prze- widzianym we wspomnianej wyżej ustawie terminie, należało orzec jak w części dys- pozytywnej postanowienia. ========================================