Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie III SPP 21/04

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
III SPP 21/04
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Beata Gudowska, Zbigniew Hajn, Zbigniew Myszka

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłokiart. 2 ust. 1, art. 8 ust. 2, art. 17 ust. 3

Treść orzeczenia

Postanowienie z dnia 17 listopada 2004 r. III SPP 21/04 Pojęcie przewlekłości postępowania w ustawie z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) nie obejmuje zwłoki, która może wystąpić w przyszłości. Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Zbigniew Hajn (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopa- da 2004 r. skargi Jerzego D. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w Gdańsku [...] z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, o d d a l i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Jerzy D. złożył 5 października 2004 r., sporządzoną 1 października 2004 r. przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w sprawie [...], a także o wy- znaczenie terminu rozprawy w ciągu 21 dni od stwierdzenia przewlekłości, przyzna- nie od Skarbu Państwa na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 2.000 zł i orze- czenie o kosztach postępowania skargowego, w tym zastępstwa procesowego zgod- nie z art. 8 ust. 2 i art. 17 ust. 3 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na narusze- nie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasad- nionej zwłoki. Skarżący wskazał, że apelacja od wyroku Sądu Okręgowego, który zapadł w jego sprawie 22 stycznia 2004 r., wpłynęła 8 kwietnia 2004 r., a termin roz- prawy apelacyjnej przed Sądem Apelacyjnym został określony, jako mający nastąpić nie wcześniej niż w II kwartale 2005 r., co narusza prawo strony do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U. Nr 179, poz. 1843 (dalej jako „ustawa”) stanowi, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naru- szenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępo- wanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (…). Tymczasem w sprawie, której dotyczy skarga, nawet z uwzględnieniem okresu sprzed dnia wej- ścia w życie ustawy, czas między wniesieniem apelacji a dniem sporządzenia rozpo- znawanej skargi wynosi 5 miesięcy i 8 dni. W ocenie Sądu Najwyższego nie można w tej sytuacji uznać, że w dniu sporządzenia skargi wystąpiła przewlekłość postępo- wania przed Sądem Apelacyjnym. W świetle przytoczonej wyżej treści art. 2 ust. 1 ustawy, nie ma bowiem podstaw do przyjęcia, że pojęcie nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, którego dotyczy skarga, obejmuje także zwłokę, która jeszcze nie wy- stąpiła, a jedynie może wystąpić w przyszłości. Taki wniosek znajduje również po- twierdzenie w art. 12 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym, uwzględniając skargę sąd stwierdza, że w postępowaniu, którego ona dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępo- wania. Także w kategoriach logicznych nie jest możliwe odnoszenie przewlekłości lub zwłoki do czasu przyszłego. Nie oznacza to, że realna perspektywa zaistnienia nieuzasadnionej zwłoki w przyszłości nie ma znaczenia dla treści orzeczenia w spra- wie o przewlekłość postępowania. Może ona stanowić jeden z elementów, który po- winien być uwzględniany przez sąd przy orzekaniu o zastosowaniu środków przewi- dzianych w art. 12 ust. 3 i 4 ustawy. Dotyczy to jednak, zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy, wyłącznie sytuacji, w której sąd ten stwierdził już zaistniałą przewlekłość po- stępowania. Tylko bowiem w takiej sytuacji sąd może orzec o zastosowaniu tych środków. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji. ========================================