Postanowienie III RN 188/99

Postanowienie z dnia 1 czerwca 2000 r. III RN 188/99 Strona nie może być pozbawiona możliwości wykazania, że nadała pis- mo procesowe w urzędzie pocztowym w innym dniu niż to wynika ze stempla pocztowego. Przewodniczący: SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2000 r. sprawy ze skargi Witolda G. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 19 lutego 1998 r. [...] w przed- miocie wymiaru podatku akcyzowego, na skutek rewizji nadzwyczajnej Rzecznika Praw Obywatelskich [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 1999 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Naczelnemu Są- dowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym rewizją nadzwyczajną postanowieniem z dnia 7 kwietnia 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę Witolda G. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 19 lutego 1998 r. w przedmiocie wymiaru podatku akcyzowego po usta- leniu, że skarżący nie zachował 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Decyzję bowiem otrzymał w dniu 20 lutego 1998 r., natomiast skargę nadał w urzędzie pocz- towym dopiero 24 marca 1998 r., chociaż termin do zaskarżenia upłynął 23 marca 1998 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił powyższemu postanowieniu rażące naruszenie art. 224 § 1 KPC i art. 233 § 1 KPC w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym przez niewyjaśnienie istotnych 2 okoliczności faktycznych niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia, kiedy skarga zos- tała wniesiona przez stronę na pocztę, co miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zakwestionowane w rewizji nadzwyczajnej ustalenie NSA oparł na treści odci- sku stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której zamieszczono na- daną w urzędzie pocztowym skargę. Taki można powiedzieć rutynowy sposób usta- lania daty nadania przesyłki pocztowej nie był odpowiedni ze względu na określoną sytuację procesową, w której ujawniona została wątpliwość co do tego czy oznaczo- na na stemplu pocztowym data jest zgodna z rzeczywistością. Przede wszystkim spóźnienie skargi zostało przedstawione stronie dopiero na rozprawie [...], w związku z czym pełnomocnik strony twierdził, że stempel pocztowy jest błędny, gdyż w rze- czywistości skargę nadano dzień wcześniej co może udowodnić pochodzącym z tego samego urzędu pocztowego wpisem w pocztowej książce nadawczej. W celu wyjaśnienia tej kwestii pełnomocnik strony wniósł o odroczenie rozprawy, co umożli- wiłoby mu przedstawienie powyższego dowodu. Jeżeli w tej sytuacji procesowej NSA zaniechał wyjaśnienia powstałej wątpliwości co do daty nadania skargi, to naruszył wskazane w rewizji nadzwyczajnej przepisy, co do oceny wiarygodności i mocy dowodów na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału (art. 233 § 1 KPC) oraz co do dostatecznego wyjaśnienia sprawy jako przesłanki zamknięcia rozprawy. W konsekwencji przedwczesnego zamknięcia rozprawy strona pozbawio- na została możliwości wykazania błędu w dokumencie urzędu pocztowego, który przecież nie jest – jak to zauważono w rewizji nadzwyczajnej „dowodem niepodwa- żalnym”. Sąd Najwyższy podzielił ocenę Rzecznika Praw Obywatelskich, że: „w takim stanie rzeczy odrzucenie skargi Witolda G., prowadzące w rezultacie do pozbawienia skarżącego prawa do obrony, jest rażącym naruszeniem prawa, a tym samym uza- sadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania”. Z powyższych przyczyn orzeczono w myśl art. 39313 § 1 KPC w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. (Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.). ========================================